Wpływ rozwodu na umowę CHF
Rozliczenie kredytu CHF po rozwodzie obejmuje co najmniej 2 odrębne relacje: kredytobiorców z bankiem oraz byłych małżonków między sobą. Sąd Najwyższy, Kodeks cywilny i treść umowy wymagają osobnej oceny każdej z nich. Wyrok rozwodowy nie usuwa automatycznie żadnego kredytobiorcy-konsumenta z umowy ani z odpowiedzialności wobec banku.
Rozwód rozwiązuje małżeństwo, lecz sam nie zmienia stron umowy kredytowej, wpisu hipoteki w księdze wieczystej ani zakresu zobowiązań przyjętych wobec banku.
Czy rozwód usuwa byłego małżonka z kredytu?
Nie. Były małżonek pozostaje kredytobiorcą tak długo, jak wynika to z umowy, aneksu albo późniejszego porozumienia zaakceptowanego przez bank. Sąd rozwodowy nie może jednostronnie zastąpić zgody wierzyciela na zmianę dłużnika.
Przejęcie długu reguluje art. 519 Kodeksu cywilnego. Jeżeli byli małżonkowie uzgodnią, że kredyt ma spłacać tylko osoba, która zatrzymała mieszkanie, takie porozumienie może działać między nimi, ale nie musi zwalniać drugiej osoby wobec banku. Do skutecznej zmiany potrzebna jest właściwa konstrukcja prawna i zgoda wierzyciela.
„Osoba trzecia może wstąpić na miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony.” – Kodeks cywilny, art. 519 § 1, tekst aktualny na dzień publikacji
Czy przyznanie mieszkania jednej osobie zmienia odpowiedzialność wobec banku?
Nie. Przyznanie mieszkania jednemu małżonkowi zmienia własność nieruchomości, ale nie przepisuje automatycznie umowy kredytowej ani nie wykreśla drugiego kredytobiorcy. Własność lokalu, hipoteka po rozwodzie i osobista odpowiedzialność za zobowiązanie stanowią trzy różne zagadnienia.
Przykład: mieszkanie w Olsztynie zostaje przyznane żonie, która zobowiązuje się spłacać dalsze raty. Mąż nadal figuruje w umowie. Jeżeli bank nie zaakceptował przejęcia długu, może kierować żądania zgodnie z dotychczasową umową, niezależnie od postanowienia o podziale majątku po rozwodzie.
Jakie kwestie trzeba rozdzielić już na początku?
Pierwszym krokiem jest sporządzenie osobnych zestawień dla umowy, nieruchomości, rat oraz rozliczeń wewnętrznych. Łączenie tych zagadnień w jedno wyliczenie często prowadzi do błędnego założenia, że osoba otrzymująca lokal automatycznie przejmuje cały kredyt.
- Umowa kredytowa – określa, kto pozostaje kredytobiorcą i jakie zobowiązania przyjął wobec banku.
- Księga wieczysta – wskazuje właściciela nieruchomości oraz ujawnione obciążenie hipoteczne, lecz nie rozstrzyga sama o zobowiązaniach osobistych.
- Wyrok rozwodowy – rozwiązuje małżeństwo, ale zazwyczaj nie zastępuje zgody banku na zmianę dłużnika.
- Podział majątku – reguluje własność aktywów i rozliczenia objęte postępowaniem, nie zmieniając automatycznie umowy z wierzycielem.
- Powództwo frankowe – dotyczy roszczeń wynikających między innymi z niedozwolonych postanowień i możliwej nieważności umowy CHF.
Kto dochodzi zwrotu rat od banku?
Zwrotu rat może dochodzić osoba posiadająca legitymację do konkretnego roszczenia, ustaloną na podstawie umowy, źródła pieniędzy i okresu spłaty. Kodeks rodzinny i opiekuńczy odmiennie kwalifikuje środki wspólne i osobiste, a Sąd Najwyższy nakazuje traktować roszczenia restytucyjne banku oraz kredytobiorców jako samodzielne.
Nie można bez analizy dokumentów przyjąć, że każda kwota odzyskana od banku należy się byłym małżonkom po połowie.
Kto może pozwać bank o zwrot rat?
Powództwo może wnieść jeden albo oboje kredytobiorcy, lecz prawidłowy wariant zależy od żądania, treści umowy i wpływu wyroku na drugą osobę. Inaczej ocenia się żądanie zapłaty określonych wpłat, a inaczej ustalenie nieważności całej umowy zawartej przez dwoje współkredytobiorców.
W sprawach, które analizuję, sprawdzam osobno strony umowy, osoby faktycznie spełniające świadczenia oraz rachunki, z których pobierano raty. Sam wyciąg z konta jednego małżonka nie zawsze przesądza, że wpłata pochodziła z jego majątku osobistego. Wynagrodzenie pobrane w czasie wspólności ustawowej co do zasady wchodzi bowiem do majątku wspólnego, zgodnie z art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
Jak ustrój majątkowy wpływa na rozliczenie wpłat?
Najpierw trzeba ustalić datę powstania i ustania wspólności majątkowej, a następnie przypisać każdą ratę do właściwego okresu. Rozwód, intercyza ustanawiająca rozdzielność majątkową i sądowe ustanowienie rozdzielności mogą wyznaczać różne daty graniczne.
- Wpłaty przed ślubem – mogą pochodzić z majątku osobistego kredytobiorcy i wymagają oddzielnego udokumentowania.
- Wpłaty podczas wspólności ustawowej – zwykle wymagają oceny jako świadczenia finansowane z majątku wspólnego, nawet gdy bank pobierał je z rachunku jednej osoby.
- Wpłaty po ustanowieniu rozdzielności – należy powiązać z konkretnym kredytobiorcą i źródłem jego środków.
- Wpłaty po rozwodzie – mogą rodzić zarówno roszczenie wobec banku, jak i odrębne rozliczenie z byłym małżonkiem.
- Nadpłaty i wcześniejsza spłata – trzeba przypisać do osoby finansującej oraz sprawdzić ich ujęcie w podziale majątku.
Czym różni się roszczenie wobec banku od rozliczenia byłych małżonków?
Roszczenie wobec banku dotyczy świadczeń spełnionych na podstawie umowy, natomiast rozliczenie byłych małżonków dotyczy źródła środków, ciężaru wspólnego zobowiązania i ewentualnych nakładów. Jedna wpłata może więc mieć znaczenie w dwóch postępowaniach, ale na innej podstawie prawnej.
| Płaszczyzna | Główne pytanie | Podstawowe dokumenty | Typowe ryzyko |
|---|---|---|---|
| Spór z bankiem | Czy umowa wiąże i komu przysługuje zwrot świadczenia? | Umowa, aneksy, historia spłat, wezwanie do zapłaty | Nieprawidłowe określenie powodów lub żądania |
| Rozliczenie małżonków | Z jakiego majątku pochodziły raty i kto poniósł ciężar spłaty? | Wyciągi, daty ustania wspólności, umowa majątkowa | Automatyczne dzielenie wszystkich wpłat po połowie |
| Podział nieruchomości | Komu przypada lokal i jak ustalić jego wartość? | Odpis księgi wieczystej, operat, dokument nabycia | Utożsamienie własności lokalu z przejęciem długu |
Zwrot kapitału i rozliczenia między małżonkami
Zwrot kapitału to roszczenie restytucyjne analizowane po stwierdzeniu nieważności umowy, charakteryzujące się odrębnością od dalszej spłaty ważnego kredytu, koniecznością wskazania właściwego dłużnika i ustalenia wysokości wypłaconego świadczenia. Podstawę oceny tworzą art. 405 i 410 Kodeksu cywilnego oraz uchwała Sądu Najwyższego III CZP 25/22.
Nieważność umowy nie oznacza, że każdą kwotę po obu stronach wolno automatycznie podzielić przez dwa albo rozliczyć saldem bez sformułowania odpowiednich roszczeń.
Kto odpowiada za zwrot kapitału bankowi?
Odpowiedź zależy od tego, przeciwko komu bank kieruje roszczenie, komu wypłacono kapitał i jak ukształtowano relację kilku kredytobiorców. Sama nieważność umowy nie uzasadnia mechanicznego założenia, że każdy były małżonek zawsze zwraca połowę albo odpowiada za całość.
Sąd Najwyższy w uchwale pełnego składu Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22, przyjął teorię dwóch kondykcji: bank i kredytobiorca mają samodzielne roszczenia o zwrot nienależnych świadczeń. Przy kilku kredytobiorcach trzeba dodatkowo zbadać podstawę odpowiedzialności każdego z nich, zakres wzbogacenia oraz konstrukcję żądania.
„Powstają samodzielne roszczenia o zwrot nienależnego świadczenia na rzecz każdej ze stron.” – Sąd Najwyższy, uchwała III CZP 25/22, 2024
Jak rozliczyć raty spłacane przez jednego małżonka po rozwodzie?
Najpierw należy zestawić wszystkie wpłaty od daty ustania wspólności, wskazując płatnika, rachunek i źródło pieniędzy. Dopiero później można oceniać roszczenie o zwrot świadczenia od banku oraz ewentualne roszczenie regresowe lub majątkowe wobec byłego małżonka.
Przykład: po rozwodzie mąż przez 36 miesięcy zapłacił łącznie 108 000 zł, choć oboje pozostali współkredytobiorcami. Kwota 108 000 zł nie staje się automatycznie wyłącznym roszczeniem męża ani automatycznie wspólną wierzytelnością po 54 000 zł. Trzeba uwzględnić źródło wpłat, korzystanie z mieszkania, wcześniejsze ustalenia i zakres prawomocnego podziału majątku.
Czy podział majątku zamyka wszystkie roszczenia dotyczące kredytu?
Nie. Podział majątku może rozstrzygać własność mieszkania i określone nakłady, ale nie musi obejmować przyszłego zwrotu rat przez bank ani późniejszych spłat wykonanych przez jednego kredytobiorcę. Decyduje sentencja, uzasadnienie, zgłoszone żądania oraz treść ugody, jeżeli strony zawarły ją przed sądem.
- Raty objęte wcześniejszym rozliczeniem – nie powinny być dochodzone drugi raz na tej samej podstawie.
- Raty zapłacone po podziale – wymagają nowej oceny, ponieważ nie mogły zostać rozliczone jako przyszłe, niepewne świadczenia bez odpowiedniej podstawy.
- Wierzytelność wobec banku – może stanowić zagadnienie odrębne od własności nieruchomości.
- Korzystanie z lokalu – może wpływać na rozliczenia wewnętrzne, lecz nie przesądza samodzielnie o roszczeniu frankowym.
- Spłata wspólnego ciężaru – może prowadzić do regresu, ale jego zakres zależy od okoliczności sprawy.
Czy jeden były małżonek może zawrzeć ugodę frankową?
To zależy od stron i treści ugody. Jeden kredytobiorca może składać własne oświadczenia, ale nie powinien bez umocowania rozporządzać prawami drugiej osoby ani zakładać, że bank zwolni go z odpowiedzialności bez odpowiedniej zmiany umowy.
Przed podpisaniem ugody frankowej z bankiem sprawdzam między innymi zakres zrzeczenia się roszczeń, sposób rozliczenia salda, dalszą odpowiedzialność współkredytobiorcy, wpływ na hipotekę i skutki podatkowe. TSUE w wyroku z 15 czerwca 2023 r., C-520/21, uznał w opisanym tam kontekście, że bank nie może żądać od konsumenta rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału oraz ustawowe odsetki za opóźnienie. Nie przesądza to jednak automatycznie wyniku konkretnej ugody lub procesu.
Dokumenty i koordynacja postępowań
Analiza sprawy frankowej po rozwodzie wymaga jednej chronologii obejmującej umowę, wszystkie raty, datę ustania wspólności, rozwód, podział majątku i kontakty z bankiem. Kodeks rodzinny i opiekuńczy pomaga kwalifikować źródło wpłat, a księga wieczysta oraz dokumenty banku pokazują stan nieruchomości i zobowiązania.
Dobra chronologia pozwala oddzielić to, co wynika z umowy CHF, od tego, co należy rozliczyć wyłącznie między byłymi małżonkami.
Jakie dokumenty są potrzebne do analizy?
Pierwszym krokiem jest zebranie pełnej umowy z załącznikami oraz historii wszystkich wypłat i spłat. Brak aneksu, ugody albo jednego okresu historii rachunku może zmienić wyliczenie roszczenia i ocenę osoby, która faktycznie finansowała raty.
- Umowa kredytu CHF – powinna obejmować regulamin, tabele opłat, załączniki oraz pełną treść klauzul walutowych.
- Aneksy i porozumienia – mogą dotyczyć spłaty bezpośrednio w CHF, zmiany rachunku, restrukturyzacji albo wcześniejszej ugody.
- Zaświadczenie banku – powinno wykazywać wypłacony kapitał, raty, odsetki, prowizje, składki i waluty rozliczeń.
- Wyciągi rachunkowe – pomagają przypisać wpłatę do osoby i okresu, choć nie zawsze samodzielnie dowodzą pochodzenia środków.
- Dokumenty rodzinne – obejmują wyrok rozwodowy, intercyzę oraz orzeczenie lub ugodę o podziale majątku.
- Dokumenty nieruchomości – akt notarialny i aktualny odpis księgi wieczystej pokazują własność oraz hipotekę.
- Korespondencja z bankiem – reklamacje, wezwania do zapłaty i projekty ugód mogą mieć znaczenie dla wymagalności oraz przedawnienia.
Jak przygotować tabelę wpłat?
Tabelę należy prowadzić chronologicznie, z osobnym wierszem dla każdej raty, nadpłaty, prowizji i składki. Minimalny zestaw danych obejmuje datę, kwotę w PLN lub CHF, rachunek źródłowy, płatnika, ustrój majątkowy oraz dokument potwierdzający transakcję.
Przykładowo rata z 10 maja 2018 r. mogła zostać pobrana z rachunku żony podczas wspólności ustawowej, rata z 10 maja 2021 r. z tego samego rachunku już po ustanowieniu rozdzielności, a nadpłata z 2023 r. pochodzić ze sprzedaży składnika majątku osobistego. Identyczny numer rachunku nie oznacza identycznej kwalifikacji prawnej.
Jak skoordynować sprawę frankową, rozwód i podział majątku?
Koordynację zaczyna się od ustalenia, które postępowanie już trwa, jakie żądania zgłoszono i czy zapadło prawomocne rozstrzygnięcie. Następnie trzeba porównać zakres pozwu przeciwko bankowi z wnioskami dotyczącymi majątku oraz roszczeniami za raty płacone po ustaniu wspólności.
- Etap pierwszy – ustalenie stron umowy, stanu postępowania i aktualnych wpisów w księdze wieczystej.
- Etap drugi – podział spłat na okres przed ślubem, czas wspólności i okres po jej ustaniu.
- Etap trzeci – analiza podstaw unieważnienia umowy kredytu CHF oraz możliwych skutków wyroku dla obojga kredytobiorców.
- Etap czwarty – porównanie roszczeń wobec banku z nakładami i rozliczeniami zgłoszonymi między małżonkami.
- Etap piąty – wybór kolejności czynności, w tym reklamacji, pozwu, negocjacji lub wniosku o podział majątku.
Właściwość Sądu Okręgowego w Olsztynie lub innego sądu zależy między innymi od rodzaju i wartości żądania oraz przepisów o właściwości miejscowej. Miejsce położenia nieruchomości nie rozstrzyga automatycznie właściwości dla każdego roszczenia przeciwko bankowi.
Terminy, koszty i zastrzeżenie prawne
Terminy i koszty rozliczenia kredytu frankowego zależą od rodzaju roszczenia, daty uzyskania przez konsumenta wiedzy o nieuczciwym warunku, wartości sporu oraz liczby postępowań. Orzeczenia TSUE C-140/22 i C-28/22 wpływają na ocenę wymagalności i przedawnienia, dlatego analizę trzeba odnieść do aktualnego orzecznictwa.
Daty reklamacji, wezwania do zapłaty, pozwu i oświadczeń składanych bankowi mogą mieć znaczenie dla odsetek oraz zarzutu przedawnienia.
Kiedy roszczenia mogą się przedawnić?
Nie da się wskazać jednej daty bez analizy chronologii sprawy. Trzeba odrębnie ocenić bieg terminu roszczenia konsumenta, roszczenia banku o zwrot kapitału oraz ewentualnych roszczeń między byłymi małżonkami, uwzględniając prawo Unii Europejskiej i późniejsze orzecznictwo.
TSUE w sprawach C-140/22 i C-28/22 zakwestionował rozwiązania, które pogarszałyby sytuację konsumenta przez uzależnianie skutków ochrony od sformalizowanego oświadczenia lub przez asymetryczne liczenie terminów. Nie oznacza to, że każde roszczenie pozostaje bezterminowe. Zaniechanie nadal może wywołać ryzyko procesowe.
„Ochrona konsumenta nie może zależeć od konstrukcji, która pozbawia go części należnych skutków usunięcia nieuczciwych warunków.” – parafraza wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europej, C-140/22, 2023
Ile kosztuje sprawa frankowa po rozwodzie?
Opłata od pozwu konsumenta w sprawie roszczeń wynikających z czynności bankowych wynosi przy wartości przedmiotu sporu ponad 20 000 zł co do zasady 1000 zł, zgodnie z art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Do tego mogą dojść 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz inne wydatki.
- Opłata od pozwu – jej wysokość zależy od rodzaju sprawy, wartości żądania i aktualnego brzmienia ustawy.
- Wynagrodzenie pełnomocnika – zależy od zakresu analizy, liczby kredytobiorców, etapów procesu i ustalonego modelu rozliczenia.
- Koszt dokumentów bankowych – może obejmować opłatę za zaświadczenie lub rozszerzoną historię spłat.
- Wydatki dowodowe – mogą obejmować zaliczkę na opinię biegłego, jeżeli sąd uzna taki dowód za potrzebny.
- Koszt drugiego postępowania – powstaje, gdy niezależnie od sporu z bankiem trzeba prowadzić podział majątku albo sprawę między byłymi małżonkami.
Dane prawne sprawdzone: lipiec 2026 r., ELI, CURIA i Sąd Najwyższy. Koszty konkretnej sprawy wymagają odrębnej kalkulacji, zwłaszcza gdy jedno z byłych małżonków nie chce uczestniczyć w postępowaniu.
Kiedy potrzebna jest wspólna konsultacja byłych małżonków?
Wspólna konsultacja może być celowa przed pozwem lub ugodą, jeżeli oboje pozostają kredytobiorcami i potrafią uzgodnić wymianę dokumentów. Nie powinna jednak odbywać się kosztem niezależnej ochrony interesów jednej osoby, gdy istnieje spór o raty, mieszkanie albo zakres przyszłych rozliczeń.
- Przed zawarciem ugody – trzeba sprawdzić, czy dokument wymaga podpisu obojga kredytobiorców i czy nie zawiera szerokiego zrzeczenia roszczeń.
- Przed wniesieniem pozwu – należy ocenić współuczestnictwo oraz wpływ wyroku na osobę, która nie chce być powodem.
- Przed podziałem majątku – trzeba ustalić, czy i jak zgłosić raty spłacone z majątku osobistego.
- Po wezwaniu banku – warto zweryfikować roszczenie o kapitał, odsetki i sposób jego skierowania do poszczególnych kredytobiorców.
- Przy konflikcie interesów – każdy były małżonek może potrzebować osobnej porady i własnego pełnomocnika.
Nie ma gwarancji stwierdzenia nieważności umowy ani uzyskania określonego sposobu rozliczenia. Wynik zależy od treści umowy, dowodów, żądań stron i okoliczności konkretnej sprawy.
Najczęściej zadawane pytania
Czy rozwód zwalnia jednego małżonka z kredytu CHF?
Nie. Wyrok rozwodowy sam nie zmienia umowy kredytowej, dlatego bank może nadal traktować oboje byłych małżonków jako kredytobiorców. Zwolnienie jednej osoby wymaga zgody banku i odpowiedniego porozumienia.
Czy osoba spłacająca raty po rozwodzie odzyska całą wpłaconą kwotę?
Nie można tego założyć automatycznie. Osobno bada się roszczenie wobec banku, źródło wpłat oraz możliwe rozliczenie z byłym małżonkiem. Znaczenie mają też wcześniejsze orzeczenia i ugody.
Czy były małżonek może sam pozwać bank?
To zależy od rodzaju żądania, stron umowy i wpływu wyroku na drugiego współkredytobiorcę. Samodzielne dochodzenie oznaczonej kwoty może wymagać innej oceny niż żądanie ustalenia nieważności całej umowy. Legitymację i współuczestnictwo należy sprawdzić przed pozwem.
Czy podział majątku obejmuje dług hipoteczny?
Co do zasady sąd dzieli aktywa, a nie zmienia stron umowy kredytu zawartej z bankiem. Hipoteka i zadłużenie mogą jednak wpływać na wycenę nieruchomości oraz sposób rozliczenia małżonków. Rozstrzygnięcie nie zwalnia automatycznie żadnego kredytobiorcy.
Czy ugoda jednego byłego małżonka wiąże drugiego?
To zależy od treści ugody, jej stron i zakresu umocowania. Jedna osoba nie może co do zasady zrzec się cudzych roszczeń bez upoważnienia. Ugoda może jednak wpłynąć na dalszą sytuację faktyczną i procesową obojga kredytobiorców.
Czy bank może żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału?
W relacji z konsumentem TSUE w sprawie C-520/21 sprzeciwił się roszczeniu banku o rekompensatę wykraczającą poza zwrot kapitału i ustawowe odsetki za opóźnienie w warunkach opisanych w wyroku. Każde wezwanie banku trzeba mimo to przeanalizować według jego treści, dat i aktualnego orzecznictwa.
Czy można wykreślić hipotekę od razu po wyroku?
Nie zawsze. Trzeba sprawdzić prawomocność orzeczenia, jego sentencję, stan rozliczeń oraz dokumenty wymagane przez sąd wieczystoksięgowy. Samo wniesienie pozwu o rozliczenie nieważnej umowy CHF nie powoduje wykreślenia hipoteki.
Źródła i literatura
Podstawę prawną przedstawionych zasad tworzą przepisy krajowe oraz orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Sądu Najwyższego. Stan źródeł zweryfikowano w lipcu 2026 r.; przed publikacją lub podjęciem czynności procesowej należy sprawdzić późniejsze zmiany.
Jakie akty prawne regulują rozliczenia?
Kodeks cywilny reguluje między innymi świadczenie nienależne i przejęcie długu, a Kodeks rodzinny i opiekuńczy określa zasady wspólności ustawowej oraz rozliczania nakładów. Ustawa o kosztach sądowych wskazuje opłaty związane z wniesieniem pozwu.
- Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, w szczególności art. 405, 410 i 519.
- Ustawa z 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, w szczególności art. 31 i 45.
- Ustawa z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w szczególności art. 13a.
Jakie orzeczenia mają znaczenie dla kredytów CHF?
Orzeczenia dotyczą skutków niedozwolonych postanowień, samodzielności roszczeń restytucyjnych oraz granic żądań banku. Nie zastępują jednak analizy konkretnej umowy, sytuacji kilku kredytobiorców i późniejszego orzecznictwa.
- Sąd Najwyższy, uchwała pełnego składu Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22.
- Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok z 15 czerwca 2023 r., C-520/21.
- Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok z 7 grudnia 2023 r., C-140/22.
- Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok z 14 grudnia 2023 r., C-28/22.
Treść nie zastępuje indywidualnej porady prawnej radcy prawnego lub adwokata. Rozliczenie kredytu CHF po rozwodzie zależy od umowy, historii wpłat, ustroju majątkowego i treści wcześniejszych orzeczeń. W celu oceny dokumentów i możliwych wariantów postępowania można skontaktować się z kancelarią radcy prawnego Rafała Burakowskiego w Olsztynie.
Radca prawny wpisany na listę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Olsztynie. Od 2016 r. radca prawny, od 2017 r. prowadzi własną Kancelarię Radcy Prawnego w Olsztynie. Specjalizuje się w prawie cywilnym, rodzinnym oraz sprawach frankowych (CHF), a od 2020 r. z sukcesami reprezentuje kredytobiorców w sporach z bankami.

