Wstrzymanie rat kredytu CHF – jak złożyć wniosek o zabezpieczenie i co ocenia sąd?

Wstrzymanie rat kredytu CHF – co zmienia ustawa z 2026 roku?

Wstrzymanie rat kredytu CHF do 6 sierpnia 2026 r. wymaga co do zasady decyzji sądu, natomiast od 7 sierpnia 2026 r. w sprawach objętych nową ustawą nastąpi z mocy prawa po doręczeniu pozwu bankowi. Według Ministerstwa Sprawiedliwości sprawy frankowe stanowiły w I kwartale 2026 r. około 25% oczekujących spraw cywilnych w sądach okręgowych.

Zmiana wynika z ustawy z 29 maja 2026 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących konsumenckich umów kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego, ogłoszonej w Dz.U. z 2026 r. poz. 985. Ustawa obejmuje między innymi konsumenta, jego spadkobiercę oraz wskazane w niej osoby odpowiadające za dług. Dane prawne sprawdzone: 30 lipca 2026 r.

Czy zabezpieczenie oznacza wygraną z bankiem?

Nie. Zabezpieczenie roszczenia to tymczasowa ochrona na czas procesu, a nie prawomocne unieważnienie umowy CHF ani definitywne umorzenie przyszłych rat. Do 6 sierpnia 2026 r. jego zakres zależy od postanowienia sądu; od 7 sierpnia skutek określony w art. 3 nowej ustawy nastąpi w objętych nią sprawach z mocy prawa.

Sąd rozpoznający dotychczasowy wniosek nie przesądzał całego sporu. Badał roszczenie jedynie na poziomie uprawdopodobnienia. Dopiero wyrok, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, może rozstrzygnąć o skuteczności postanowień umowy i wzajemnych rozliczeniach.

Jak długo może trwać wstrzymanie płatności?

Od 7 sierpnia 2026 r. ustawowe wstrzymanie ma trwać od doręczenia bankowi pozwu konsumenta albo pozwu wzajemnego konsumenta do prawomocnego zakończenia postępowania. W sprawach wcześniejszych czas ochrony określa treść wydanego postanowienia oraz dalszy bieg procesu.

Najważniejsze różnice przedstawia tabela:

• Ochrona tymczasowa – nie zastępuje wyroku ustalającego nieważność albo bezskuteczność postanowień umowy.
• Zakres podmiotowy – nowa ustawa dotyczy umów CHF zawartych z konsumentami oraz osób wymienionych w jej art. 1 ust. 2.
• Zakres przedmiotowy – ustawa obejmuje kredyty i pożyczki hipoteczne denominowane lub indeksowane do franka szwajcarskiego.
• Moment skutku – od 7 sierpnia 2026 r. znaczenie ma doręczenie pozwu, a nie samo nadanie pisma do sądu.
• Ostateczne rozliczenie – zależy od prawomocnego wyniku procesu i podniesionych przez strony zarzutów.

„Z chwilą doręczenia pozwanemu pozwu wniesionego przez konsumenta (…) obowiązek spełniania przez konsumenta świadczeń wynikających z umowy kredytu ulega wstrzymaniu z mocy prawa do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.” – Sejm RP, art. 3 ust. 1 ustawy z 29 maja 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 985

Co ocenia sąd przy wniosku o zabezpieczenie?

Sąd ocenia przede wszystkim uprawdopodobnienie roszczenia oraz interes prawny, których wymaga art. 7301 Kodeksu postępowania cywilnego. W sprawie konsumenckiej powinien równocześnie respektować skuteczność ochrony wynikającej z Dyrektywy 93/13/EWG i wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 czerwca 2023 r. w sprawie C-287/22.

Ta analiza zachowuje znaczenie dla wniosków rozpoznawanych przed wejściem nowej ustawy w życie oraz dla środków tymczasowych, które nie pokrywają się ze skutkami jej art. 3. Od 7 sierpnia 2026 r. sąd nie będzie natomiast rozstrzygał standardowego wniosku o samo wstrzymanie świadczeń w sprawie objętej ustawą.

Jak uprawdopodobnić roszczenie przeciwko bankowi?

Pierwszy krok polega na wskazaniu konkretnych postanowień umowy, regulaminu i aneksów, z których wynika mechanizm denominacji albo indeksacji, oraz na wyjaśnieniu, dlaczego konsument uważa je za nieuczciwe. Samo powołanie licznych wyroków bez odniesienia do własnej umowy zwykle nie wystarcza.

Analiza powinna obejmować sposób ustalania kursu, informacje przekazane przed zawarciem umowy, status konsumenta i możliwość dalszego wykonywania kontraktu po ewentualnym usunięciu kwestionowanych warunków. Dyrektywa 93/13/EWG stanowi, że nieuczciwe warunki nie wiążą konsumenta, ale ocena konkretnej klauzuli należy do sądu (źródło: Rada Wspólnot Europejskich, 1993).

Jak wykazać interes prawny w zabezpieczeniu?

Należy opisać, w jaki sposób dalsza zapłata rat poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania albo wykonanie przyszłego orzeczenia. Art. 7301 § 2 KPC nie utożsamia interesu prawnego z samym interesem ekonomicznym ani z przekonaniem kredytobiorcy, że umowa jest nieważna.

W praktyce argumentacja może odnosić się do narastania wzajemnych świadczeń, potrzeby wszczynania kolejnego procesu o raty zapłacone już po wniesieniu pozwu oraz ryzyka osłabienia skutecznej ochrony konsumenta. TSUE w sprawie C-287/22 zakwestionował taką wykładnię prawa krajowego, która uniemożliwiałaby ochronę tymczasową konieczną do zapewnienia pełnej skuteczności przyszłego orzeczenia.

• Umowa kredytu – dokument pozwala zidentyfikować strony, kwotę udostępnionego kapitału i konstrukcję walutową zobowiązania.
• Regulamin banku – zawiera często zasady przeliczeń, które trzeba zestawić z brzmieniem umowy z dnia jej zawarcia.
• Status konsumenta – wymaga opisania celu kredytu oraz ewentualnego związku nieruchomości z działalnością gospodarczą.
• Historia spłaty kredytu – pokazuje wysokość i daty świadczeń przekazanych bankowi.
• Interes prawny – wymaga powiązania skutków dalszej spłaty z celem konkretnego postępowania.
• Proporcjonalność – sąd powinien uwzględnić interesy konsumenta i banku przy wyborze sposobu zabezpieczenia.

„Udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.” – Sejm RP, art. 7301 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego

Jak sporządzić wniosek o wstrzymanie rat?

Do 6 sierpnia 2026 r. wniosek powinien precyzyjnie oznaczać sąd, strony, roszczenie, sygnaturę istniejącej sprawy i żądany sposób zabezpieczenia. Od 7 sierpnia 2026 r. w sprawach objętych ustawą samo wstrzymanie świadczeń nastąpi po doręczeniu pozwu, dlatego składanie standardowego wniosku osiągającego ten sam skutek straci uzasadnienie.

Kiedy i gdzie złożyć wniosek?

Wniosek można złożyć przed pozwem, w pozwie albo podczas procesu, lecz wariant przedprocesowy wymaga następnie wniesienia pozwu w terminie wyznaczonym przez sąd. Właściwość sądu trzeba ustalić według aktualnych przepisów oraz okoliczności danej sprawy, w tym miejsca zamieszkania konsumenta i wartości przedmiotu sporu.

Dla osoby mieszkającej w Olsztynie właściwy może być Sąd Okręgowy w Olsztynie, ale nie wynika to wyłącznie z położenia nieruchomości. Przed złożeniem pisma sprawdzam również status banku, liczbę kredytobiorców, ewentualne następstwo prawne oraz przepisy przejściowe. Tak prowadzona analiza ogranicza ryzyko skierowania sprawy do niewłaściwego sądu.

Jak sformułować żądany sposób zabezpieczenia?

Żądanie powinno wskazywać dokładnie, które świadczenia mają zostać wstrzymane, od jakiego momentu i na jaki okres, a przed 7 sierpnia 2026 r. także czy bank ma otrzymać zakaz wypowiedzenia umowy lub przekazywania negatywnych informacji do Biura Informacji Kredytowej. Sąd nie powinien domyślać się zakresu żądania strony.

Przykładowa konstrukcja procesowa może zmierzać do unormowania praw i obowiązków stron na czas postępowania. Nie należy jednak kopiować gotowego wzoru bez sprawdzenia umowy. Inaczej formułuje się żądanie, gdy kredytobiorca nadal płaci raty, a inaczej, gdy bank wcześniej zakwalifikował płatności jako zaległe.

1. Identyfikacja umowy – należy podać datę zawarcia, numer umowy, bank oraz rodzaj mechanizmu CHF.
2. Oznaczenie roszczenia – trzeba wyjaśnić, czego kredytobiorca dochodzi w procesie głównym.
3. Sformułowanie zabezpieczenia – żądanie powinno wskazywać konkretne obowiązki i zakazy, a nie ogólną prośbę o ochronę.
4. Uprawdopodobnienie podstawy – pismo powinno łączyć zakwestionowane klauzule z dokumentami danej sprawy.
5. Wykazanie interesu prawnego – uzasadnienie musi opisywać skutki dalszego wykonywania właśnie tej umowy.
6. Kontrola przepisów przejściowych – od 7 sierpnia 2026 r. trzeba uwzględnić automatyczny skutek doręczenia pozwu.

Jakie dokumenty dołączyć do pozwu lub wniosku?

Podstawowy zestaw obejmuje umowę, regulamin z daty zawarcia kontraktu, aneksy, zaświadczenie banku oraz pełną historię spłaty kredytu. Dokumenty mają pokazać mechanizm CHF, kwotę wypłaconego kapitału, przebieg rozliczeń i konsumencki cel umowy. Brak zaświadczenia banku nie zawsze blokuje sprawę, lecz może utrudnić precyzyjne wyliczenia.

Jak przygotować historię spłaty kredytu?

Należy zestawić co najmniej datę każdej płatności, kwotę, walutę oraz sposób zaliczenia jej przez bank. Jeżeli raty pobierano w złotych i frankach, obu strumieni nie powinno się sumować bez wyjaśnienia metody przeliczenia.

Przykład: bank udostępnił 300 000 zł, a historia pokazuje łącznie 315 000 zł wpłat. Ta relacja może wspierać argumentację, ale nie dowodzi sama przez się wysokości wszystkich roszczeń. Trzeba jeszcze sprawdzić prowizję, ubezpieczenie, kursy, daty płatności oraz zakres żądania pozwu.

Co zrobić, gdy bank nie wydał zaświadczenia?

Należy zachować potwierdzenie złożenia dyspozycji i przygotować dostępne wyciągi, harmonogramy oraz potwierdzenia przelewów. Pełnomocnik może oprzeć wstępne wyliczenie na posiadanych danych, a brakujące dokumenty objąć wnioskami procesowymi, jeżeli przepisy i stan sprawy na to pozwalają.

W przypadkach, które analizuję, rozbieżności pojawiają się często między historią rachunku technicznego a zwykłym zestawieniem przelewów klienta. Dlatego dokumenty potrzebne w sporze z bankiem trzeba porządkować chronologicznie, bez zaokrąglania wartości i bez zastępowania dokumentów pamięcią kredytobiorcy.

• Umowa kredytowa – określa kwotę, cel finansowania, strony i podstawowe warunki spłaty.
• Regulamin – należy dołączyć w wersji obowiązującej przy podpisaniu umowy, a nie tylko wersję aktualną.
• Aneksy – mogą dokumentować zmianę waluty spłaty, oprocentowania albo oznaczenia banku.
• Zaświadczenie banku – powinno przedstawiać wypłatę kapitału oraz historię świadczeń w poszczególnych walutach.
• Wyciągi i potwierdzenia – pomagają zweryfikować, czy zestawienie banku odpowiada rzeczywistym obciążeniom rachunku.
• Dokumenty celu kredytu – akt notarialny lub faktury mogą mieć znaczenie dla oceny statusu konsumenta.
• Korespondencja z bankiem – może wykazywać reklamacje, wezwania, informacje o zaległości albo ryzyku wypowiedzenia.

Czy suma wpłat równa kapitałowi przesądza o wstrzymaniu rat?

Nie. Osiągnięcie przez sumę wpłat poziomu nominalnie wypłaconego kapitału nie gwarantuje zabezpieczenia na podstawie art. 730 i 7301 KPC. Może stanowić ważny element interesu prawnego, lecz sąd ocenia również treść umowy, roszczenie, status konsumenta, proporcjonalność oraz standard skutecznej ochrony z wyroku TSUE C-287/22.

Jak sąd analizuje relację wpłat do kapitału?

Sąd powinien otrzymać przejrzyste wyliczenie porównujące kwotę rzeczywiście udostępnioną kredytobiorcy ze świadczeniami spełnionymi na rzecz banku. Wyliczenie musi ujawniać przyjęte kursy oraz to, czy obejmuje raty, prowizje, składki i inne opłaty.

Przykład pierwszy: konsument otrzymał 250 000 zł i zapłacił łącznie 270 000 zł. Przykład drugi: wypłata wynosiła 400 000 zł, a wpłaty 310 000 zł. W obu sprawach wstrzymanie mogło być oceniane odmiennie, ponieważ sama arytmetyka nie zastępuje badania przesłanek procesowych.

Czy po 7 sierpnia 2026 r. wysokość wpłat nadal ma znaczenie?

Tak, lecz nie jako warunek uruchomienia ustawowego wstrzymania po doręczeniu pozwu. Art. 3 ust. 6 nowej ustawy przewiduje, że bank nie może odmówić przyjęcia świadczenia, jeżeli suma świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy pozostaje niższa od kwoty kredytu udostępnionej kredytobiorcy.

To rozwiązanie pozwala konsumentowi kontynuować płatności mimo ustawowego wstrzymania, gdy uzna to za właściwe po analizie prawnej i finansowej. Decyzja nie powinna być automatyczna. Trzeba uwzględnić treść pozwu, stanowisko dotyczące rozliczeń i bezpieczeństwo domowego budżetu.

• Przykład 1 – suma wpłat wyższa od kapitału może wzmacniać argument o zbędnym narastaniu dalszych świadczeń.
• Przykład 2 – suma wpłat niższa od kapitału nie wyłączała automatycznie zabezpieczenia na gruncie ogólnych przepisów KPC.
• Przykład 3 – raty płacone w CHF wymagają opisania kursu zastosowanego wyłącznie do celów zestawienia.
• Przykład 4 – prowizja pobrana przy uruchomieniu kredytu powinna być oznaczona oddzielnie od rat kapitałowo-odsetkowych.
• Przykład 5 – wpłata dokonana przez współkredytobiorcę pozostaje świadczeniem związanym z tą samą umową, lecz wymaga prawidłowego ujęcia w rozliczeniu.

Co zrobić po oddaleniu wniosku o zabezpieczenie?

Pierwszy krok to ustalenie daty doręczenia postanowienia z uzasadnieniem, dopuszczalności zażalenia i wpływu ustawy wchodzącej w życie 7 sierpnia 2026 r. Termin i tryb zaskarżenia zależą od aktualnych przepisów oraz sposobu doręczenia. Nie należy opierać się wyłącznie na dacie widocznej w portalu informacyjnym sądu.

Jak przygotować zażalenie na odmowę zabezpieczenia?

Zażalenie powinno odpowiadać na konkretne motywy sądu, a nie powtarzać wniosek słowo w słowo. Jeżeli sąd zakwestionował interes prawny, trzeba wykazać związek między dalszymi ratami a celem procesu; jeżeli zakwestionował roszczenie, trzeba wrócić do klauzul umowy i materiału konsumenckiego.

Przed wniesieniem środka zaskarżenia trzeba zweryfikować właściwy sąd, opłatę, termin i wymogi formalne. Aktualne brzmienie KPC ma tu rozstrzygające znaczenie. Pomocne bywa również sprawdzenie orzecznictwa właściwej apelacji, jednak pojedyncze postanowienie innego sądu nie wiąże Sądu Okręgowego w Olsztynie.

Co stanie się z nierozpoznanym wnioskiem po 7 sierpnia 2026 r.?

Postępowanie dotyczące wniosku o wstrzymanie świadczeń oraz odpowiadających mu zakazów, wszczęte i niezakończone przed 7 sierpnia 2026 r., ulegnie umorzeniu z mocy prawa. To samo dotyczy niezakończonego postępowania zażaleniowego objętego art. 17 ust. 3 nowej ustawy.

Jeżeli pozew doręczono przed wejściem ustawy w życie, skutki wstrzymania i ochrony przed działaniami banku powstaną 7 sierpnia 2026 r. Zażalenie wniesione po tej dacie w przedmiocie takiego zabezpieczenia pozostanie w aktach bez rozpoznania. Każdą sprawę trzeba jednak porównać z zakresem art. 1 i wyłączeniami z art. 2 ustawy.

1. Sprawdzenie doręczenia – należy ustalić, kiedy strona otrzymała postanowienie i czy doręczono uzasadnienie.
2. Analiza motywów – trzeba oddzielić zarzuty dotyczące roszczenia od zarzutów dotyczących interesu prawnego.
3. Ocena przepisów przejściowych – data 7 sierpnia 2026 r. może zmienić cel i dopuszczalność dalszych czynności.
4. Weryfikacja zakresu ustawy – nie każde postępowanie związane z hipoteką lub tytułem wykonawczym podlega nowym regulacjom.
5. Kontrola sytuacji w BIK – zakres ochrony zależy od daty doręczenia pozwu i przepisów dotyczących usunięcia informacji.

Jak wstrzymanie rat wpływa na rozliczenie po unieważnieniu umowy CHF?

Wstrzymane raty nie zostają automatycznie umorzone, a skutek finansowy zależy od prawomocnego rozstrzygnięcia, wysokości świadczeń obu stron, potrącenia i innych zarzutów procesowych. Zabezpieczenie albo ustawowe wstrzymanie reguluje płatności podczas procesu; nie rozstrzyga samoistnie, jaka kwota ostatecznie przypadnie konsumentowi lub bankowi.

Czy trzeba odkładać środki odpowiadające ratom?

To zależy od sytuacji finansowej, treści żądań i przyjętej strategii rozliczenia. Rozsądne może być zachowanie rezerwy odpowiadającej części wstrzymanych płatności, ponieważ wynik procesu nie jest gwarantowany, a prawomocne rozstrzygnięcie może rodzić obowiązki, których zakres ustali sąd.

Przykład: rata wynosiła 2 400 zł miesięcznie, a proces trwał 18 miesięcy. Łączna płynność pozostawiona w budżecie to 43 200 zł. Nie oznacza to jednak, że identyczna kwota będzie należna bankowi. Rozliczenie z bankiem po unieważnieniu umowy CHF wymaga osobnego zestawienia wszystkich świadczeń i zarzutów.

Ile kosztuje sprawa i zabezpieczenie?

Przy wartości przedmiotu sporu przekraczającej 20 000 zł opłata od pozwu konsumenta w sprawie wynikającej z czynności bankowej wynosi 1 000 zł. Opłata od odrębnego wniosku o zabezpieczenie wynosi zasadniczo 100 zł, lecz od 7 sierpnia 2026 r. standardowy wniosek o skutek objęty art. 3 nowej ustawy nie będzie rozpoznawany.

Do wydatków mogą dojść koszty uzyskania dokumentów bankowych, korespondencji, opinii albo tłumaczeń. Wynagrodzenie pełnomocnika wynika z umowy z kancelarią i powinno jasno określać zakres czynności. Dane o opłatach sprawdzone: lipiec 2026 r., na podstawie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

• Opłata od pozwu – konsument przy wartości sporu ponad 20 000 zł uiszcza co do zasady 1 000 zł.
• Opłata od wniosku – odrębny wniosek o zabezpieczenie podlega zasadniczo opłacie 100 zł według art. 68 ustawy kosztowej.
• Dokumenty bankowe – koszt zależy od aktualnej taryfy banku i zakresu zamówionego zaświadczenia.
• Pełnomocnik – wynagrodzenie zależy od umowy, liczby instancji i zakresu powierzonych czynności.
• Ryzyko kosztowe – końcowe rozstrzygnięcie o kosztach procesu zależy od wyniku i decyzji sądu.
• Rezerwa finansowa – jej poziom należy dopasować do wysokości rat, czasu procesu i sytuacji gospodarstwa domowego.

Jeżeli bank podejmuje działania mimo skutecznej ochrony, trzeba zabezpieczyć korespondencję i sprawdzić, czy zachodzi przypadek opisany jako nieskuteczne wypowiedzenie umowy kredytu. Osoby zainteresowane lokalnym prowadzeniem postępowania mogą również przeczytać o sprawach frankowych w Olsztynie.

Najczęściej zadawane pytania

Poniższe odpowiedzi odnoszą się do stanu prawnego sprawdzonego 30 lipca 2026 r. Kluczowa jest data 7 sierpnia 2026 r., od której zacznie działać ustawa o szczególnych rozwiązaniach dla konsumenckich umów CHF. Zakres ochrony zawsze trzeba porównać z rodzajem umowy, statusem kredytobiorcy i etapem postępowania.

Czy wstrzymanie rat CHF oznacza unieważnienie umowy?

Nie. Wstrzymanie reguluje obowiązek płatności podczas procesu, natomiast ważność umowy i rozliczenia rozstrzyga sąd w orzeczeniu kończącym sprawę. Uzyskanie ochrony tymczasowej ani powstanie jej z mocy ustawy nie gwarantuje uwzględnienia powództwa.

Kiedy można złożyć wniosek o zabezpieczenie?

Do 6 sierpnia 2026 r. można go złożyć przed pozwem, w pozwie albo w toku postępowania. Od 7 sierpnia w sprawach objętych nową ustawą standardowy wniosek o wstrzymanie świadczeń zostanie pozostawiony w aktach bez dalszych czynności, ponieważ skutek nastąpi po doręczeniu pozwu.

Co trzeba uprawdopodobnić?

Na zasadach ogólnych trzeba uprawdopodobnić roszczenie oraz interes prawny w zabezpieczeniu. Wymaga to konkretnych dokumentów, analizy postanowień umowy i wyjaśnienia skutków dalszej spłaty, choć nie jest jeszcze pełnym postępowaniem dowodowym.

Czy spłata kapitału gwarantuje wstrzymanie rat?

Nie. Przed 7 sierpnia 2026 r. relacja wpłat do kapitału mogła wzmacniać argumentację, ale nie zastępowała przesłanek z art. 7301 KPC. Po tej dacie ustawowy skutek jest związany z doręczeniem pozwu w sprawie objętej ustawą, a nie z osiągnięciem określonego poziomu spłat.

Czy bank może zgłosić kredytobiorcę do BIK mimo wstrzymania?

To zależy od podstawy i zakresu ochrony. Od 7 sierpnia 2026 r. art. 3 ustawy zakazuje bankowi zgłaszania lub udostępniania wskazanym instytucjom informacji o niespełnianiu świadczeń objętych wstrzymaniem; regulacja obejmuje między innymi instytucje utworzone na podstawie art. 105 ust. 4 Prawa bankowego, do których należy Biuro Informacji Kredytowej.

Czy ustawowe wstrzymanie działa od dnia wniesienia pozwu?

Nie. Art. 3 wiąże powstanie skutku z doręczeniem pozwu bankowi, a nie z datą nadania albo wpływu pozwu do sądu. Między wniesieniem pisma a jego doręczeniem może upłynąć pewien czas, dlatego nie należy samodzielnie zakładać wcześniejszego początku ochrony.

Czy nowe przepisy obejmą sprawy już trwające?

Tak, jeżeli sprawa mieści się w zakresie ustawy i nie została prawomocnie zakończona. Gdy pozew doręczono przed 7 sierpnia 2026 r., ustawowe wstrzymanie powstanie w dniu wejścia ustawy w życie, z uwzględnieniem przepisów przejściowych.

Źródła i literatura

Podstawą opracowania są akty prawne i orzeczenie właściwych instytucji, sprawdzone 30 lipca 2026 r. Przed wniesieniem pozwu lub środka zaskarżenia trzeba ponownie sprawdzić aktualne brzmienie Kodeksu postępowania cywilnego, ustawy frankowej oraz przepisów o kosztach, ponieważ zmiana stanu prawnego może wpływać na procedurę.

Jakie akty prawne stanowią podstawę analizy?

Podstawę krajową tworzą przepisy o zabezpieczeniu roszczeń oraz ustawa szczególna obowiązująca od 7 sierpnia 2026 r. Unijny standard ochrony konsumenta wynika z Dyrektywy 93/13/EWG.

Jakie orzeczenie TSUE dotyczy ochrony tymczasowej?

Wyrok TSUE z 15 czerwca 2023 r. w sprawie C-287/22, Getin Noble Bank, dotyczy skuteczności ochrony tymczasowej konsumenta kwestionującego warunki umowy kredytowej. Orzeczenia nie należy jednak odrywać od treści pytania prejudycjalnego i okoliczności konkretnego procesu.

1. Kodeks postępowania cywilnego, tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. z 2026 r. poz. 468 – w szczególności art. 730 i 7301.
2. Ustawa z 29 maja 2026 r. o szczególnych rozwiązaniach w sprawach konsumenckich umów CHF, Dz.U. z 2026 r. poz. 985 – w szczególności art. 1-3 i art. 17-18.
3. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok z 15 czerwca 2023 r., C-287/22, Getin Noble Bank, ECLI:EU:C:2023:491.
4. Dyrektywa Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich.
5. Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. z 2025 r. poz. 1228 – w szczególności art. 13a i art. 68.

Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej analizy umowy ani porady radcy prawnego lub adwokata. Wynik sprawy, zakres ochrony i sposób rozliczenia zależą od jej okoliczności. W celu oceny dokumentów i aktualnej procedury można skontaktować się z kancelarią radcy prawnego Rafała Burakowskiego w Olsztynie.

r. pr. Rafał Burakowski

Radca prawny wpisany na listę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Olsztynie. Od 2016 r. radca prawny, od 2017 r. prowadzi własną Kancelarię Radcy Prawnego w Olsztynie. Specjalizuje się w prawie cywilnym, rodzinnym oraz sprawach frankowych (CHF), a od 2020 r. z sukcesami reprezentuje kredytobiorców w sporach z bankami.