Renta po śmierci żywiciela rodziny – kto może jej dochodzić i jak ustala się wysokość świadczenia?

Czym jest renta po śmierci żywiciela rodziny?

Renta po śmierci żywiciela rodziny to roszczenie cywilne z art. 446 § 2 Kodeksu cywilnego, które może przysługiwać między innymi dziecku, małżonkowi albo innej osobie bliskiej. Przepis wskazuje 2 grupy uprawnionych, a wysokość świadczenia zależy od okoliczności sprawy, nie od jednej ustawowej stawki.

Określenie „żywiciel rodziny” opisuje osobę faktycznie zapewniającą środki utrzymania. Nie jest natomiast odrębną kategorią ustawową. Zmarły nie musiał być jedyną osobą osiągającą dochód. Znaczenie może mieć także jego osobista praca: opieka nad dzieckiem, dowożenie go do szkoły, przygotowywanie posiłków lub prowadzenie domu.

Czym różni się renta alimentacyjna od innych świadczeń?

Renta alimentacyjna to okresowe świadczenie należne od podmiotu odpowiedzialnego za śmierć poszkodowanego, natomiast renta rodzinna z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ma podstawę w przepisach ubezpieczeń społecznych. Odrębne funkcje pełnią również zadośćuczynienie po śmierci osoby bliskiej oraz stosowne odszkodowanie dla najbliższych.

Podstawowe różnice przedstawiają się następująco:

• Renta z art. 446 § 2 KC – kompensuje utratę środków utrzymania, które zmarły mógłby przekazywać uprawnionemu.
• Renta rodzinna ZUS – jest świadczeniem publicznym przyznawanym po spełnieniu warunków ubezpieczeniowych określonych w odrębnej ustawie.
• Zadośćuczynienie – służy pieniężnej kompensacji krzywdy wynikającej z naruszenia więzi rodzinnej i cierpienia po śmierci osoby bliskiej.
• Stosowne odszkodowanie – dotyczy znacznego pogorszenia sytuacji życiowej najbliższego członka rodziny.
• Zwrot kosztów pogrzebu i leczenia – obejmuje uzasadnione wydatki poniesione w związku z leczeniem poszkodowanego i jego pochówkiem.

Każde z tych roszczeń wymaga oddzielnego uzasadnienia. Przyznanie jednego świadczenia nie oznacza automatycznie zasadności pozostałych.

Kiedy powstaje odpowiedzialność za utracone utrzymanie?

Odpowiedzialność powstaje po wykazaniu zdarzenia, podstawy odpowiedzialności sprawcy oraz adekwatnego związku przyczynowego między tym zdarzeniem a śmiercią poszkodowanego. Roszczenie może zostać skierowane na przykład do sprawcy, zakładu ubezpieczeń z OC sprawcy albo, w określonych sytuacjach komunikacyjnych, do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.

1. Zdarzenie szkodzące – może nim być między innymi wypadek drogowy, błąd medyczny lub wypadek przy pracy, zależnie od podstawy odpowiedzialności.
2. Śmierć poszkodowanego – musi pozostawać w prawnie relewantnym związku ze zdarzeniem, co niekiedy wymaga opinii medycznej.
3. Relacja alimentacyjna albo faktyczne utrzymanie – uprawniony przedstawia podstawę prawną lub dowody stałego wsparcia.
4. Utrata świadczeń – trzeba ustalić, jakie środki, usługi lub opiekę zmarły rzeczywiście zapewniał albo mógł zapewniać.
5. Indywidualny rozmiar szkody – każde dziecko, małżonek lub inna osoba bliska dochodzi własnego roszczenia.

„Osoba, względem której ciążył na zmarłym ustawowy obowiązek alimentacyjny, może żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody renty obliczonej stosownie do potrzeb poszkodowanego oraz do możliwości zarobkowych i majątkowych zmarłego przez czas prawdopodobnego trwania obowiązku alimentacyjnego.” — Kodeks cywilny, art. 446 § 2, tekst aktualny na dzień publikacji

Którzy członkowie rodziny mogą żądać renty?

Renty może dochodzić osoba, wobec której zmarły miał ustawowy obowiązek alimentacyjny. Artykuł 446 § 2 Kodeksu cywilnego dopuszcza także roszczenie innej osoby bliskiej, jeśli zmarły stale i dobrowolnie zapewniał jej utrzymanie, a przyznanie renty uzasadniają zasady współżycia społecznego.

Krąg uprawnionych ustala się przy uwzględnieniu Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Samo pokrewieństwo nie przesądza jeszcze o kwocie świadczenia. W sprawach prowadzonych przez kancelarie największe znaczenie mają dokumenty pokazujące, kto ponosił koszty rodziny przed śmiercią i w jakim zakresie.

Czy małżonek, dzieci, rodzice i były małżonek są oceniani tak samo?

Nie, ponieważ podstawa i zakres obowiązku alimentacyjnego mogą być odmienne dla każdej z tych osób. Sąd lub zakład ubezpieczeń bada wiek, stan zdrowia, zdolność do pracy, naukę, sytuację majątkową oraz rzeczywisty model funkcjonowania rodziny.

• Małoletnie dziecko – zwykle wykazuje potrzeby związane z mieszkaniem, wyżywieniem, edukacją, leczeniem, transportem i rozwojem.
• Dorosłe dziecko – może pozostawać uprawnione, jeżeli nie jest jeszcze zdolne do samodzielnego utrzymania, lecz ocena zależy od konkretnych okoliczności.
• Małżonek – powinien wykazać podstawę obowiązku alimentacyjnego i rzeczywisty wpływ śmierci na finansowanie wspólnych potrzeb.
• Były małżonek – musi udowodnić, że w chwili śmierci istniały przesłanki obowiązku alimentacyjnego wynikające z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
• Rodzic zmarłego – może dochodzić renty, jeżeli spełniał przesłanki ustawowego uprawnienia alimentacyjnego wobec dziecka.

Czy dorosłe dziecko może otrzymywać rentę?

Tak, jeżeli według okoliczności sprawy obowiązek alimentacyjny zmarłego prawdopodobnie nadal by trwał. Ukończenie 18 lat nie powoduje samo przez się zakończenia obowiązku alimentacyjnego ani automatycznego ustania renty cywilnej.

Przykładowo 20-letni student studiów dziennych, który uczy się zgodnie ze swoimi możliwościami i nie może jeszcze samodzielnie pokrywać kosztów utrzymania, może wykazywać dalszą potrzebę wsparcia. Inaczej może zostać oceniona osoba mająca stałą pracę i dochód pozwalający na samodzielność. Nie ma jednej granicy wieku właściwej dla wszystkich spraw.

Czy partner nieformalny może dochodzić świadczenia?

Tak, ale partner nieformalny musi wykazać status osoby bliskiej, stałe i dobrowolne dostarczanie mu środków utrzymania oraz zgodność żądania z zasadami współżycia społecznego. Sam fakt wspólnego zamieszkania lub pozostawania w związku nie wystarcza.

Dowodami mogą być regularne przelewy, wspólny rachunek, opłacanie czynszu, finansowanie leczenia albo zeznania świadków opisujące utrwalony model utrzymania. Podobna analiza może dotyczyć innego krewnego lub osoby pozostającej ze zmarłym w trwałej więzi osobistej.

„Takiej samej renty mogą żądać inne osoby bliskie, którym zmarły dobrowolnie i stale dostarczał środków utrzymania, jeżeli z okoliczności wynika, że wymagają tego zasady współżycia społecznego.” — Kodeks cywilny, art. 446 § 2, tekst aktualny na dzień publikacji

Jak ustala się wysokość renty po śmierci żywiciela?

Wysokości renty nie wyznacza automatycznie ostatnia pensja zmarłego. Zgodnie z art. 446 § 2 Kodeksu cywilnego analizuje się możliwości zarobkowe i majątkowe zmarłego oraz usprawiedliwione potrzeby uprawnionego, uwzględniając rzeczywisty budżet rodziny, osobistą opiekę i prawdopodobny rozwój sytuacji.

Jak ocenia się możliwości zarobkowe i majątkowe zmarłego?

Pierwszy krok polega na odtworzeniu realnej zdolności zmarłego do uzyskiwania dochodów, nie tylko kwoty z ostatniego przelewu. Analiza może obejmować kilka lat podatkowych, kwalifikacje, przebieg zatrudnienia, działalność gospodarczą, stan zdrowia i majątek przynoszący dochód.

• Dokumenty podatkowe – zeznania PIT z 2-3 lat mogą pokazać stabilność albo sezonowość dochodów.
• Umowy i wynagrodzenie – umowa o pracę, kontrakty, premie oraz dodatki pomagają ustalić rzeczywisty poziom zarobków.
• Kwalifikacje zawodowe – wykształcenie, licencje i doświadczenie mogą wskazywać na możliwości wyższe niż chwilowy dochód.
• Działalność gospodarcza – księgi, faktury i deklaracje podatkowe pozwalają oddzielić przychód od dochodu przeznaczanego na rodzinę.
• Majątek zmarłego – czynsz najmu, dywidendy lub inne regularne pożytki mogą wpływać na ocenę możliwości majątkowych.
• Osobista praca w domu – codzienna opieka nad dzieckiem ma wymiar ekonomiczny, nawet jeśli nie widniała na rachunku bankowym.

Przykład: rodzic zarabiał 8 000 zł netto, lecz część dochodu przeznaczał na własne potrzeby, raty osobistego zobowiązania i koszty pracy. Nie oznacza to, że cała pensja stanie się rentą. Z drugiej strony krótkotrwałe bezrobocie wykwalifikowanego specjalisty nie musi ograniczać analizy wyłącznie do zerowego dochodu.

Jak określa się usprawiedliwione potrzeby uprawnionego?

Drugi krok obejmuje miesięczny budżet konkretnej osoby, przygotowany na podstawie rachunków i warunków życia sprzed śmierci. Usprawiedliwione potrzeby mogą dotyczyć utrzymania mieszkania, żywności, edukacji, leczenia, rehabilitacji, transportu oraz rozwoju odpowiedniego do wieku i sytuacji rodziny.

1. Koszty mieszkaniowe – czynsz, energia, ogrzewanie i internet przypisuje się uprawnionemu w rozsądnej części.
2. Wyżywienie i odzież – zestawienie powinno odpowiadać wiekowi, zdrowiu i wcześniejszemu poziomowi życia danej osoby.
3. Edukacja – podręczniki, dojazdy, czesne lub uzasadnione zajęcia dodatkowe wymagają udokumentowania.
4. Leczenie – leki, rehabilitacja, sprzęt i wizyty mogą stanowić potrzebę, jeżeli pozostają rzeczywiste i uzasadnione.
5. Opieka – koszt opiekuna lub dodatkowej opieki może odzwierciedlać pracę wykonywaną wcześniej osobiście przez zmarłego.
6. Dochody uprawnionego – wynagrodzenie, stypendium i inne regularne środki ocenia się w kontekście całej sytuacji, bez mechanicznego odejmowania.

W praktyce pomocna bywa tabela wsparcia obejmująca okres 6-12 miesięcy przed śmiercią. Dla każdego wydatku wskazuje się kwotę, płatnika, częstotliwość oraz dokument. Tak przygotowane obliczenie jest bardziej przekonujące niż ogólne stwierdzenie, że zmarły „utrzymywał całą rodzinę”.

Czy renta cywilna jest pomniejszana o rentę rodzinną z ZUS?

Nie istnieje prosta zasada automatycznego odjęcia każdej wypłaty ZUS od renty cywilnej. Są to świadczenia o różnych podstawach prawnych, jednak renta rodzinna, własne dochody uprawnionego i pozostałe okoliczności ekonomiczne mogą mieć znaczenie przy ustalaniu rzeczywistego rozmiaru szkody.

Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, odpowiedzialny podmiot może powołać się na art. 362 Kodeksu cywilnego. Ocena stopnia przyczynienia oraz jego wpływu na rentę wymaga jednak analizy przebiegu konkretnego zdarzenia.

Jakie dokumenty są potrzebne i jak dochodzić renty?

Do zgłoszenia trzeba dołączyć dokumenty potwierdzające śmierć, odpowiedzialność za zdarzenie, relację ze zmarłym, zakres wcześniejszego utrzymania oraz aktualne potrzeby. Roszczenie powinno wskazywać konkretną miesięczną kwotę, żądaną datę początkową i przewidywany okres wypłaty.

Jakie dokumenty dołączyć do zgłoszenia roszczenia?

Pierwszym krokiem jest zebranie dowodów w 5 grupach: rodzinnych, dotyczących zdarzenia, dochodowych, wydatkowych oraz medycznych lub edukacyjnych. Zakres załączników różni się zależnie od tego, czy roszczenie składa dziecko, małżonek, rodzic czy partner nieformalny.

• Akty stanu cywilnego – akt zgonu, akt małżeństwa lub akt urodzenia pomagają wykazać relację rodzinną.
• Dokumentacja zdarzenia – notatka Policji, wyrok karny, dokumentacja medyczna lub decyzja wskazuje przebieg i podstawę odpowiedzialności.
• Dowody dochodów zmarłego – PIT, umowy, zaświadczenia pracodawcy, faktury i wyciągi pokazują jego możliwości zarobkowe.
• Dowody utrzymania rodziny – przelewy, wspólny rachunek i potwierdzenia opłat dokumentują faktyczny udział zmarłego.
• Rachunki dotyczące potrzeb – faktury za leczenie, edukację, mieszkanie i transport uzasadniają miesięczny budżet.
• Decyzja ZUS – dokument dotyczący renty rodzinnej pozwala prawidłowo opisać sytuację ekonomiczną uprawnionego.
• Dowody osobowej opieki – plan opieki, zeznania świadków lub umowa z opiekunem mogą pokazać wartość pracy wykonywanej przez zmarłego.

Jak zgłosić roszczenie do ubezpieczyciela lub sprawcy?

Roszczenie należy zgłosić pisemnie podmiotowi odpowiedzialnemu, opisując podstawę prawną, stan faktyczny, sposób obliczenia kwoty oraz dowody. W sprawie wypadku komunikacyjnego adresatem jest najczęściej zakład ubezpieczeń sprawcy, a przy nieustalonym lub nieubezpieczonym pojeździe może nim być Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.

1. Ustalenie adresata – trzeba sprawdzić sprawcę, polisę OC i ewentualną właściwość Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.
2. Obliczenie żądania – zestawienie powinno oddzielać potrzeby uprawnionego od całego budżetu gospodarstwa domowego.
3. Wskazanie okresu – zgłoszenie określa datę początkową, miesięczną kwotę i przesłanki przewidywanego czasu wypłaty.
4. Dołączenie dowodów – kopie dokumentów trzeba uporządkować i opisać, pozostawiając oryginały do wglądu.
5. Analiza decyzji – uzasadnienie ubezpieczyciela należy porównać z przedstawionymi dowodami i podstawą prawną.
6. Dalsze działania – zależnie od sprawy możliwe są odwołanie, postępowanie interwencyjne przed Rzecznikiem Finansowym, mediacja, ugoda lub pozew.

Przydatnym punktem odniesienia są roszczenia po śmierci bliskiego krok po kroku. Każda propozycja ugody wymaga spokojnego sprawdzenia, czy obejmuje zaległe raty, świadczenia przyszłe, odsetki i ewentualne zrzeczenie się dalszych roszczeń.

Co zrobić po odmowie zakładu ubezpieczeń?

Po odmowie trzeba najpierw ustalić, czy spór dotyczy odpowiedzialności, kręgu uprawnionych, wysokości potrzeb, możliwości zmarłego czy związku przyczynowego. Dopiero potem można przygotować odwołanie, uzupełnić dowody albo rozważyć pozew do właściwego sądu.

W sprawach z okręgu olsztyńskiego właściwość może przypadać sądowi rejonowemu albo Sądowi Okręgowemu w Olsztynie, zależnie między innymi od wartości przedmiotu sporu i reguł właściwości. Nie wolno ustalać sądu wyłącznie według miejsca zamieszkania pełnomocnika.

Przed wniesieniem pozwu trzeba sprawdzić opłatę sądową, wartość przedmiotu sporu, koszty opinii biegłych i ryzyko zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Stawki oraz zasady zwolnienia od kosztów powinny być zweryfikowane według przepisów obowiązujących w dniu składania pozwu. Dane prawne sprawdzone: lipiec 2026 r.

Od kiedy i jak długo może być wypłacana renta?

Renta może być dochodzona za okres odpowiadający prawdopodobnemu trwaniu obowiązku alimentacyjnego albo stałego wsparcia, lecz nie ma jednego terminu właściwego dla wszystkich uprawnionych. Datę początkową, możliwość zmiany kwoty i przedawnienie trzeba ustalić na podstawie historii świadczeń oraz zdarzenia.

Jak długo trwa renta dla dziecka lub małżonka?

Renta trwa przez okres, w którym według prawdopodobnego przebiegu zdarzeń zmarły nadal zapewniałby uprawnionemu środki utrzymania. Dla dziecka nie musi kończyć się w dniu 18. urodzin, a dla małżonka nie ma automatycznej renty dożywotniej.

• Małoletnie dziecko – okres świadczenia wiąże się z prawdopodobnym trwaniem obowiązku alimentacyjnego i możliwością przyszłego usamodzielnienia.
• Uczeń lub student – kontynuowanie realnej i celowej nauki może przemawiać za dalszym trwaniem obowiązku.
• Osoba z niepełnosprawnością – trwała niezdolność do samodzielnego utrzymania może wpływać na dłuższy okres renty.
• Małżonek – znaczenie mają przesłanki alimentacyjne, zdolność do pracy, dochody i wcześniejszy podział obowiązków.
• Były małżonek – okres roszczenia zależy także od szczególnych reguł alimentacyjnych wynikających z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Czy można później zmienić wysokość renty?

Tak, zmiana stosunków może uzasadniać żądanie podwyższenia, obniżenia albo zakończenia renty, lecz każda strona musi wykazać okoliczności, na które się powołuje. Znaczenie może mieć wzrost kosztów leczenia, zakończenie edukacji, podjęcie pracy lub trwała zmiana potrzeb.

Przykład: dziecko wymagające nowej rehabilitacji może wykazywać wzrost usprawiedliwionych potrzeb. Odmiennie ocenia się sytuację absolwenta, który podjął stabilne zatrudnienie i osiąga dochód wystarczający do samodzielnego utrzymania. Wynik zależy od materiału dowodowego.

Kiedy przedawnia się roszczenie?

Termin przedawnienia trzeba ustalić indywidualnie według art. 442¹ Kodeksu cywilnego, rodzaju zdarzenia, wieku uprawnionego oraz tego, czy szkoda wynikała z przestępstwa. Nie powinno się przyjmować jednego terminu bez sprawdzenia dat i podstaw odpowiedzialności.

Analiza obejmuje datę szkody, moment uzyskania wiedzy o szkodzie i podmiocie odpowiedzialnym, ewentualny wyrok karny oraz czynności wpływające na bieg przedawnienia. Więcej kontekstu zawiera materiał o przedawnieniu roszczeń z wypadku. Zwłoka utrudnia również zebranie dokumentów i przesłuchanie świadków.

Źródła i literatura

Podstawę opracowania stanowią przepisy oraz informacje instytucji publicznych. Aktualne brzmienie regulacji trzeba sprawdzić ponownie przed zgłoszeniem roszczenia, zawarciem ugody albo wniesieniem pozwu.

Gdzie sprawdzić podstawę prawną renty?

Podstawę roszczenia określa przede wszystkim art. 446 § 2 Kodeksu cywilnego, natomiast Kodeks rodzinny i opiekuńczy pomaga ustalić istnienie oraz zakres obowiązku alimentacyjnego. Teksty ustaw publikuje Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w systemie ISAP.

1. Sejm RP, ustawa z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, w szczególności art. 362, art. 446 § 2 i art. 442¹.
2. Sejm RP, ustawa z 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, przepisy dotyczące obowiązku alimentacyjnego.
3. Zakład Ubezpieczeń Społecznych – renta rodzinna, informacje o odrębnym świadczeniu z systemu ubezpieczeń społecznych.
4. Rzecznik Finansowy, informacje o postępowaniach interwencyjnych i sporach z podmiotami rynku finansowego.
5. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny, informacje dotyczące zakresu działania Funduszu.

Jak korzystać ze źródeł w konkretnej sprawie?

Trzeba zacząć od aktualnego tekstu ustawy, a następnie zestawić go z dokumentami i orzecznictwem odpowiadającym konkretnemu stanowi faktycznemu. Sam poradnik instytucji publicznej nie zastępuje analizy przesłanek odpowiedzialności ani obliczenia wysokości szkody.

• ISAP – służy do sprawdzenia tekstu ustawy, zmian legislacyjnych i danych promulgacyjnych.
• Sąd Najwyższy – publikuje orzeczenia pomocne przy interpretacji przesłanek renty.
• SAOS – pozwala wyszukiwać orzeczenia sądów powszechnych, które trzeba oceniać z uwzględnieniem stanu konkretnej sprawy.
• Zakład Ubezpieczeń Społecznych – wyjaśnia warunki renty rodzinnej, ale nie rozstrzyga roszczenia z art. 446 § 2 KC.
• Rzecznik Finansowy – przekazuje informacje o sporach z ubezpieczycielami i dostępnych trybach wsparcia.

Najczęściej zadawane pytania

Czy renta po śmierci przysługuje automatycznie każdemu członkowi rodziny?

Nie, samo pokrewieństwo nie wystarcza. Trzeba wykazać ustawowy obowiązek alimentacyjny albo przesłanki dotyczące osoby bliskiej stale utrzymywanej przez zmarłego, a także wpływ śmierci na sytuację konkretnego uprawnionego.

Czy partner życiowy bez ślubu może żądać renty?

Tak, może rozważać roszczenie jako inna osoba bliska. Musi jednak udowodnić stałe i dobrowolne dostarczanie środków utrzymania, a okoliczności powinny uzasadniać przyznanie renty według zasad współżycia społecznego.

Czy renta dla dziecka zawsze trwa do 18. roku życia?

Nie, osiągnięcie pełnoletności nie jest automatyczną granicą w każdej sprawie. Znaczenie mają możliwość samodzielnego utrzymania, przebieg edukacji, stan zdrowia oraz prawdopodobny czas trwania obowiązku alimentacyjnego.

Czy renta rodzinna z ZUS wyklucza rentę od ubezpieczyciela?

Nie, ponieważ są to świadczenia o różnych podstawach prawnych. Wypłata z ZUS może jednak należeć do elementów analizowanych przy ustalaniu sytuacji ekonomicznej i rozmiaru szkody.

Czy wysokość renty zależy tylko od ostatniego wynagrodzenia zmarłego?

Nie, art. 446 § 2 KC odwołuje się do możliwości zarobkowych i majątkowych zmarłego, a nie wyłącznie do ostatniej pensji. Analiza obejmuje także kwalifikacje, historię dochodów, majątek, potrzeby uprawnionego i osobisty wkład zmarłego w opiekę.

Czy można żądać renty za okres sprzed zgłoszenia szkody?

To zależy od daty powstania roszczenia, zakresu utraconego wsparcia, treści zgłoszenia i przedawnienia poszczególnych świadczeń. Żądanie zaległych rat powinno wskazywać osobno miesiące, kwoty i dowody dotyczące każdego okresu.

Czy trzeba przyjąć ugodę zaproponowaną przez ubezpieczyciela?

Nie, zawarcie ugody jest dobrowolne. Przed jej podpisaniem trzeba sprawdzić kwotę, okres świadczenia, skutki zrzeczenia się dalszych roszczeń oraz to, czy ugoda obejmuje także zaległe raty i odsetki.

Ile kosztuje dochodzenie renty przed sądem?

Koszt zależy od wartości przedmiotu sporu, opłaty od pozwu, zakresu dowodów, wynagrodzenia pełnomocnika oraz ewentualnych opinii biegłych. Konkretne stawki trzeba sprawdzić według przepisów obowiązujących w dniu wniesienia sprawy; sąd może też rozstrzygnąć o zwrocie kosztów między stronami.

Każda sprawa o rentę po śmierci żywiciela wymaga osobnej oceny odpowiedzialności, dowodów, potrzeb uprawnionego, możliwości zmarłego i terminów. Artykuł nie zastępuje indywidualnej porady prawnej i nie stanowi obietnicy uzyskania świadczenia ani określonej kwoty. W celu analizy dokumentów i możliwej drogi postępowania można skontaktować się z kancelarią radcy prawnego Rafała Burakowskiego w Olsztynie.

r. pr. Rafał Burakowski

Radca prawny wpisany na listę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Olsztynie. Od 2016 r. radca prawny, od 2017 r. prowadzi własną Kancelarię Radcy Prawnego w Olsztynie. Specjalizuje się w prawie cywilnym, rodzinnym oraz sprawach frankowych (CHF), a od 2020 r. z sukcesami reprezentuje kredytobiorców w sporach z bankami.