Rozwód a dzieci – jak sąd ustala władzę rodzicielską, kontakty i miejsce zamieszkania?

Dobro dziecka i zakres rozstrzygnięcia rozwodowego

Rozwód a dzieci oznacza, że Sąd Okręgowy w Olsztynie musi rozstrzygnąć co najmniej 3 zasadnicze kwestie: władzę rodzicielską, kontakty oraz udział rodziców w kosztach utrzymania wspólnego małoletniego dziecka. Podstawę stanowi art. 58 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, interpretowany z uwzględnieniem dobra dziecka i standardów wskazywanych przez Rzecznika Praw Dziecka.

Wyrok rozwodowy powinien porządkować sytuację dziecka na podstawie ustalonych faktów, a nie przewidywań opartych wyłącznie na płci, oczekiwaniach lub deklaracjach rodziców. Stan prawny przepisów przywołanych w tekście sprawdzono w lipcu 2026 r. w oficjalnych bazach ELI i ISAP.

Co sąd musi ustalić w wyroku rozwodowym?

Sąd musi określić sposób wykonywania władzy rodzicielskiej, uregulować kontakty oraz wskazać, w jakiej wysokości każdy z rodziców ponosi koszty utrzymania i wychowania dziecka. Jeżeli małżonkowie przedstawiają zgodne porozumienie, sąd uwzględni je tylko wtedy, gdy odpowiada ono dobru dziecka.

Rozstrzygnięcie może obejmować także miejsce pobytu dziecka przy jednym z rodziców, zasady podejmowania istotnych decyzji oraz dokładny harmonogram spotkań. Alimenty pozostają odrębnym obowiązkiem, choć sąd orzeka o nich w tym samym wyroku. Szerzej procedurę przedstawia materiał rozwód krok po kroku w Olsztynie.

• Władza rodzicielska – obejmuje pieczę nad osobą i majątkiem dziecka oraz obowiązek jego wychowania z poszanowaniem godności i praw.
• Kontakty z dzieckiem – obejmują spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce stałego pobytu, rozmowy telefoniczne, korespondencję i komunikację elektroniczną.
• Miejsce pobytu dziecka – wskazuje, przy którym rodzicu dziecko na co dzień koncentruje swoje sprawy życiowe.
• Koszty utrzymania – zależą od usprawiedliwionych potrzeb dziecka oraz możliwości zarobkowych i majątkowych rodziców.
• Istotne decyzje – mogą dotyczyć między innymi leczenia, wyboru szkoły, wyjazdu zagranicznego albo zmiany miejsca zamieszkania.

Co oznacza dobro dziecka?

Dobro dziecka to nadrzędna dyrektywa oceny jego bezpieczeństwa, stabilności, więzi rodzinnych, zdrowia, edukacji i potrzeb emocjonalnych. Nie jest ono tożsame z wygodą rodzica ani z równym matematycznie podziałem czasu, ponieważ każda rodzina funkcjonuje w innych warunkach.

Sąd bada dotychczasową opiekę, relacje z rodzeństwem, środowisko szkolne, stan zdrowia oraz możliwość zachowania więzi z obojgiem rodziców. Przykład: harmonogram siedem dni u matki i siedem dni u ojca może wyglądać symetrycznie, lecz stać się niewykonalny, gdy domy dzieli 90 kilometrów, a dziecko codziennie dojeżdża do jednej szkoły.

„We wszystkich działaniach dotyczących dzieci sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka” – Konwencja o prawach dziecka, art. 3, 1989 r.

Czy życzenie rodzica przesądza o wyniku?

Nie, żądanie matki albo ojca nie przesądza o rozstrzygnięciu, ponieważ sąd zestawia je z dowodami oraz konkretnymi potrzebami dziecka. Dotyczy to również zgodnego stanowiska rodziców, które sąd może ocenić krytycznie, jeżeli proponowane rozwiązanie zagraża stabilności lub bezpieczeństwu małoletniego.

Z mojej praktyki wynika, że spór traci ostrość, gdy rodzice zastępują hasła opisem zwykłego tygodnia: kto odprowadza dziecko, uczestniczy w leczeniu, pomaga w nauce i reaguje w sytuacji nagłej. Taki materiał mówi sądowi więcej niż twierdzenie, że jedno z rodziców „ma większe prawo”. Wynik zawsze zależy od okoliczności sprawy.

Władza rodzicielska

Władza rodzicielska to zespół praw i obowiązków dotyczących osoby oraz majątku dziecka, charakteryzujący się obowiązkiem pieczy, wychowania i reprezentacji. Na podstawie art. 58, 95 i 97 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego sąd może pozostawić ją obojgu rodzicom albo odpowiednio uregulować jej wykonywanie.

Rozwód sam w sobie nie stanowi podstawy do ograniczenia władzy rodzicielskiej jednego z rodziców. Sąd ocenia rzeczywiste wykonywanie obowiązków, zdolność do porozumienia w sprawach dziecka oraz ryzyko związane z określonym modelem opieki.

Czy sąd może pozostawić władzę rodzicielską obojgu rodzicom?

Tak, sąd może pozostawić pełną władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli uzna takie rozwiązanie za zgodne z dobrem dziecka. Nie oznacza to jednak, że dziecko musi spędzać z każdym rodzicem dokładnie połowę miesiąca ani że rodzice mogą samodzielnie zmieniać uzgodniony model opieki.

Przy wspólnej władzy każde z rodziców samodzielnie załatwia bieżące sprawy, lecz o sprawach istotnych rodzice powinni rozstrzygać wspólnie. Gdy porozumienia nie ma, rozstrzyga sąd opiekuńczy na podstawie art. 97 § 2 KRO.

• Wybór szkoły – zapisanie dziecka do innej placówki zasadniczo wymaga uzgodnienia przez rodziców posiadających pełną władzę.
• Leczenie planowe – istotna terapia, operacja lub zmiana długotrwałego leczenia może wymagać wspólnej decyzji.
• Wyjazd zagraniczny – stała przeprowadzka dziecka za granicę nie powinna wynikać z jednostronnej decyzji jednego rodzica.
• Paszport dziecka – brak wymaganej zgody może prowadzić do konieczności uzyskania rozstrzygnięcia sądu.
• Zajęcia codzienne – zwykłe decyzje dotyczące posiłków, pracy domowej lub bieżącego odpoczynku podejmuje rodzic sprawujący w danym czasie pieczę.

Kiedy sąd ogranicza, zawiesza albo odbiera władzę rodzicielską?

Sąd ogranicza władzę wtedy, gdy wymaga tego dobro dziecka, zawiesza ją w razie przemijającej przeszkody, a pozbawia przy trwałej przeszkodzie, nadużywaniu władzy lub rażącym zaniedbywaniu obowiązków. Każdy z tych środków ma odmienną podstawę i nie powinien być traktowany jako kara za rozpad małżeństwa.

Ograniczenie może polegać na pozostawieniu jednemu rodzicowi prawa współdecydowania o leczeniu i edukacji, przy powierzeniu bieżącej pieczy drugiemu. Przykład: długotrwały wyjazd zawodowy nie musi uzasadniać pozbawienia władzy, lecz może wpływać na praktyczny zakres jej wykonywania. Inaczej sąd oceni przemoc, uzależnienie zagrażające dziecku albo uporczywe zaniedbania.

Czy ojciec ma takie same prawa jak matka?

Tak, przepisy nie ustanawiają pierwszeństwa matki ani ojca; oboje rodzice mają co do zasady równą pozycję prawną. Sąd bada jednak indywidualne kompetencje opiekuńcze, więzi, dyspozycyjność, dotychczasowy podział obowiązków i gotowość do chronienia dziecka przed konfliktem.

Prawo ojca po rozwodzie nie oznacza automatycznego prawa do określonej liczby dni, podobnie jak macierzyństwo nie przesądza o miejscu pobytu dziecka. W przypadkach, które prowadzę, zasadnicze znaczenie mają fakty: dokumentacja leczenia, obecność na zebraniach, organizowanie opieki i sposób reagowania na potrzeby dziecka.

Miejsce zamieszkania i model opieki

Miejsce zamieszkania dziecka to pojęcie prawne związane z miejscem zamieszkania rodziców albo rodzica, któremu przysługuje wyłączna władza lub powierzono jej wykonywanie, charakteryzujące się odrębnością od faktycznego pobytu i meldunku. W sporze sąd ocenia przede wszystkim stabilność środowiska oraz wykonalność proponowanej opieki.

Adres zameldowania nie rozstrzyga samodzielnie, z którym rodzicem dziecko będzie mieszkało po rozwodzie. Liczą się realne warunki życia, dotychczasowe centrum spraw dziecka i konsekwencje zmiany dla szkoły, leczenia oraz więzi rodzinnych.

Czym różni się miejsce zamieszkania, pobytu i zameldowania?

Miejsce zamieszkania jest kategorią prawa cywilnego, miejsce pobytu opisuje faktyczne przebywanie dziecka, a zameldowanie stanowi rejestrację administracyjną. Te trzy pojęcia mogą wskazywać ten sam adres, ale nie muszą.

Jak sąd wybiera miejsce pobytu dziecka?

Sąd zaczyna od ustalenia dotychczasowego centrum życia dziecka, a następnie porównuje stabilność opieki, więzi, warunki mieszkaniowe i dostępność rodziców. Znaczenie ma także zachowanie relacji z rodzeństwem, szkołą, lekarzami oraz dalszą rodziną.

• Dotychczasowa piecza – sąd ustala, kto faktycznie wykonywał codzienne obowiązki przed rozstaniem i po nim.
• Bezpieczeństwo – warunki mieszkaniowe i zachowania dorosłych nie mogą narażać dziecka na przemoc lub zaniedbanie.
• Edukacja – zmiana szkoły w trakcie roku wymaga oceny jej wpływu na naukę i relacje rówieśnicze.
• Zdrowie – dostęp do lekarzy, terapii i rehabilitacji może mieć znaczenie przy chorobie przewlekłej.
• Więzi rodzinne – sąd uwzględnia relacje z obojgiem rodziców, rodzeństwem i osobami faktycznie wspierającymi dziecko.
• Postawa rodzica – gotowość do respektowania kontaktów z drugim rodzicem może wpływać na ocenę kompetencji opiekuńczych.

Czy sąd może ustalić opiekę naprzemienną?

Tak, sąd może zaakceptować model, w którym dziecko przebywa naprzemiennie u każdego rodzica, lecz nie następuje to automatycznie ani na samo żądanie jednej strony. Harmonogram musi odpowiadać potrzebom dziecka i działać w praktyce.

Przykład wykonalnego układu to dwa domy oddalone o 3 kilometry, jedna szkoła i uzgodnione przekazywanie leków. Przykład ryzykowny to częste zmiany domu przy pracy zmianowej rodziców, odległości 70 kilometrów i braku porozumienia o zajęciach. Obserwuję, że precyzyjny plan opieki ogranicza późniejsze spory organizacyjne, ale nie usuwa konfliktu samą nazwą „opieka naprzemienna”.

Kontakty i postępowanie dowodowe

Kontakty z dzieckiem są niezależne od władzy rodzicielskiej, a art. 113 i następne Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obejmują spotkania, zabieranie dziecka, korespondencję oraz komunikację na odległość. Sąd może je ograniczyć albo zakazać wyłącznie po ocenie dobra dziecka i konkretnych zagrożeń.

Rodzic z ograniczoną władzą rodzicielską może nadal utrzymywać kontakty, jeżeli odrębne orzeczenie nie wprowadza ograniczenia lub zakazu. To rozróżnienie zapobiega myleniu pieczy, prawa do informacji, alimentów i osobistej relacji z dzieckiem.

Jak szczegółowy powinien być harmonogram kontaktów?

Harmonogram powinien wskazywać konkretne dni, godziny, miejsce odbioru, sposób powrotu oraz podział świąt i wakacji. Im większy konflikt rodziców, tym mniej miejsca należy pozostawiać na ustalenia dokonywane dopiero w ostatniej chwili.

1. Weekendy – plan może określać kontakty od piątku po zajęciach szkolnych do niedzieli o godzinie 18.00.
2. Dni powszednie – należy uwzględnić lekcje, terapię, treningi oraz czas potrzebny na odrabianie prac domowych.
3. Święta – harmonogram powinien rozdzielać Wielkanoc, Boże Narodzenie i inne dni rodzinne według jasnej reguły.
4. Wakacje i ferie – warto wskazać długość turnusów oraz termin zgłoszenia planowanego wyjazdu drugiemu rodzicowi.
5. Kontakty zdalne – można ustalić rozmowę telefoniczną lub wideo, na przykład we wtorki i czwartki między 19.00 a 19.30.
6. Transport – plan powinien określać, kto odbiera dziecko, skąd i kto odpowiada za jego bezpieczny powrót.

Praktyczny przykład: zamiast „kontakty według porozumienia stron” rodzice mogą uzgodnić drugi i czwarty weekend miesiąca oraz połowę ferii. Taki zapis łatwiej wykonać. Powiązaną procedurę omawia zabezpieczenie kontaktów z dzieckiem.

Czy kontakty są zależne od władzy rodzicielskiej?

Nie, kontakty są odrębnym prawem i obowiązkiem rodzica oraz dziecka, dlatego ograniczenie władzy nie powoduje ich automatycznego zniesienia. Sąd może jednak nakazać spotkania w obecności kuratora, zakazać zabierania dziecka albo dopuścić wyłącznie komunikację na odległość, gdy wymaga tego jego dobro.

„Niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów” – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, art. 113 § 1, tekst jednolity z 2023 r.

Jakie dowody dotyczące sytuacji dziecka ocenia sąd?

Sąd ocenia dokumenty, zeznania świadków, wywiad kuratora, korespondencję rodziców oraz opinię Opiniodawczego Zespołu Sądowych Specjalistów. Dowód powinien dotyczyć potrzeb dziecka albo sposobu wykonywania opieki, a nie służyć wyłącznie przedstawieniu małżonka w niekorzystnym świetle.

• Dokumentacja szkolna – może potwierdzać frekwencję, trudności edukacyjne, zachowanie oraz udział rodziców w zebraniach.
• Dokumentacja medyczna – wskazuje potrzeby zdrowotne dziecka i ciągłość leczenia, lecz wymaga ochrony prywatności.
• Korespondencja rodziców – może pokazać próby uzgodnienia kontaktów albo powtarzające się odmowy bez propozycji alternatywy.
• Zeznania świadków – powinny opisywać własne obserwacje, a nie zasłyszane oceny konfliktu małżeńskiego.
• Wywiad kuratora – dostarcza sądowi informacji o warunkach domowych i funkcjonowaniu rodziny.
• Opinia OZSS – może oceniać więzi, kompetencje wychowawcze i proponowany model opieki na potrzeby sądu.

Czy sąd wysłuchuje dziecko?

Tak, sąd wysłuchuje dziecko, jeżeli pozwalają na to jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości; gdy dziecko odmawia udziału przed sądem, sąd odstępuje od czynności. Art. 216¹ KPC nakazuje odpowiednio uwzględnić jego zdanie i rozsądne życzenia.

Wysłuchanie nie jest przesłuchaniem dziecka jako strony konfliktu. Odbywa się na posiedzeniu niejawnym, co do zasady tylko raz, a termin wyznacza się na dzień inny niż rozprawa. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 21 października 2024 r. reguluje przygotowanie rozmowy i warunki pomieszczenia. Rodzic nie powinien instruować dziecka, jak ma odpowiadać. To może pogłębić konflikt lojalnościowy.

Zabezpieczenie i pomoc prawna

Zabezpieczenie to tymczasowe uregulowanie sytuacji dziecka na czas procesu, charakteryzujące się wykonalnością przed prawomocnym zakończeniem sprawy. Wniosek może dotyczyć miejsca pobytu, kontaktów i alimentów, a jego treść powinna przedstawiać konkretny harmonogram, uzasadnienie oraz dowody wskazujące na potrzebę szybkiej decyzji.

Zabezpieczenie nie przesądza o ostatecznym wyroku, lecz porządkuje codzienne funkcjonowanie rodziny do czasu zakończenia postępowania. Czas rozpoznania zależy od obciążenia sądu, rodzaju wniosku i konieczności przeprowadzenia dodatkowych czynności.

Jak przygotować wniosek o zabezpieczenie?

Pierwszy krok to dokładne wskazanie żądanego sposobu uregulowania miejsca pobytu, kontaktów albo alimentów. Sam opis konfliktu nie wystarczy; sąd powinien otrzymać propozycję, którą można wykonać bez dalszych negocjacji każdego tygodnia.

1. Określ żądanie – wskaż dni, godziny, adres odbioru oraz osobę odpowiedzialną za transport dziecka.
2. Opisz aktualną sytuację – przedstaw, gdzie dziecko mieszka, do jakiej szkoły uczęszcza i jak dotąd wyglądała opieka.
3. Wyjaśnij interes dziecka – połącz proponowane rozwiązanie z jego bezpieczeństwem, edukacją, leczeniem i więziami.
4. Dołącz dokumenty – uporządkuj korespondencję, zaświadczenia, plan zajęć i dokumentację wydatków według dat.
5. Przedstaw rozwiązanie awaryjne – uwzględnij chorobę, odwołane zajęcia albo opóźnienie w przekazaniu dziecka.
6. Zachowaj proporcje – nie żądaj zakazu kontaktów, jeżeli opisane ryzyko można ograniczyć łagodniejszym środkiem.

Jakie dokumenty przygotować przed konsultacją?

Przed konsultacją należy przygotować odpis aktu małżeństwa, odpisy aktów urodzenia dzieci, projekt harmonogramu i dokumenty dotyczące opieki. Pomocne są również krótkie kalendarium zdarzeń oraz zestawienie miesięcznych potrzeb dziecka bez mieszania ich z wydatkami rodzica.

Przykład: koszty wyżywienia, leków, szkoły, zajęć i transportu można rozpisać w pięciu osobnych kategoriach oraz poprzeć rachunkami. Zagadnienie szerzej wyjaśnia materiał alimenty na dziecko po rozwodzie. W przypadku przemocy lub bezpośredniego zagrożenia nie należy czekać na zwykły termin konsultacji – potrzebna może być pilna reakcja Policji, sądu albo innych właściwych służb.

Ile kosztuje sprawa rozwodowa dotycząca dzieci?

Opłata od pozwu o rozwód wynosi 600 zł według art. 26 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w stanie prawnym sprawdzonym w lipcu 2026 r. Dodatkowe wydatki mogą obejmować opinię OZSS, inne opinie biegłych, koszty świadków oraz wynagrodzenie pełnomocnika ustalane indywidualnie.

Sąd rozlicza koszty na końcu z uwzględnieniem wyniku i przebiegu postępowania. Strona, która nie może ich ponieść bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, może złożyć wniosek o zwolnienie od kosztów wraz z wymaganym oświadczeniem majątkowym. Ani koszt postępowania, ani udział pełnomocnika nie dają podstaw do obiecywania określonego wyniku.

Najczęściej zadawane pytania

Czy sąd zawsze powierza opiekę nad dzieckiem matce?

Nie, prawo nie ustanawia pierwszeństwa matki. Sąd ocenia dobro dziecka, więzi, dotychczasową opiekę, warunki życiowe i kompetencje każdego rodzica. Ostateczne rozstrzygnięcie zależy od dowodów i indywidualnej sytuacji rodziny.

Czy ograniczenie władzy rodzicielskiej odbiera prawo do kontaktów?

Nie, ograniczenie władzy nie odbiera automatycznie kontaktów, ponieważ są to odrębne instytucje. Sąd może osobno ograniczyć albo zakazać kontaktów, jeśli wymaga tego dobro dziecka. Może też ustalić spotkania nadzorowane.

Czy dziecko może zdecydować, z kim chce mieszkać?

Nie, dziecko nie przejmuje odpowiedzialności za rozstrzygnięcie, ale jego poglądy powinny zostać odpowiednio uwzględnione. Znaczenie wypowiedzi zależy od wieku, rozwoju, stanu zdrowia i dojrzałości. Sąd zestawia ją z pozostałym materiałem dowodowym.

Czy rozwód oznacza automatycznie opiekę naprzemienną?

Nie, rozwód nie prowadzi automatycznie do opieki naprzemiennej. Sąd bada odległość między domami, rytm nauki, potrzeby zdrowotne oraz zdolność rodziców do współdziałania. Żądanie jednego rodzica nie wystarcza.

Jak szybko można uregulować kontakty na czas rozwodu?

Można wystąpić o zabezpieczenie już w pozwie albo podczas trwającego postępowania, lecz nie ma jednego terminu gwarantującego decyzję. Czas zależy od okoliczności i obciążenia sądu. Precyzyjne żądanie oraz uporządkowane dowody ułatwiają jego ocenę.

Czy przeprowadzka rodzica wymaga zgody drugiego rodzica?

To zależy od zakresu władzy rodzicielskiej i wpływu przeprowadzki na dziecko. Zmiana miejsca zamieszkania dziecka, szkoły albo realnej możliwości kontaktów zwykle stanowi sprawę istotną, która wymaga wspólnej decyzji rodziców posiadających władzę. Przy braku porozumienia może rozstrzygnąć sąd opiekuńczy.

Kiedy opinia OZSS może być potrzebna?

Opinia OZSS może być przydatna, gdy spór dotyczy więzi, kompetencji rodzicielskich, preferowanego modelu opieki albo wpływu konfliktu na dziecko. Opiniodawczy Zespół Sądowych Specjalistów nie jest prywatnym psychologiem ani kuratorem. O potrzebie przeprowadzenia dowodu decyduje sąd.

Źródła i literatura

Poniższe źródła obejmują akty prawne oraz materiały instytucji publicznych użyte do weryfikacji zasad dotyczących władzy rodzicielskiej, kontaktów, wysłuchania dziecka i postępowania przed Sądem Okręgowym w Olsztynie. Przepisy wymagają ponownego sprawdzenia bezpośrednio przed publikacją lub wykorzystaniem w konkretnej sprawie.

Gdzie sprawdzić aktualne przepisy?

Aktualne brzmienie regulacji należy sprawdzać w urzędowych bazach ELI lub ISAP, ponieważ teksty ustaw mogą ulegać zmianom. Poniższe odnośniki prowadzą do oficjalnych publikatorów i nie zastępują analizy właściwych przepisów przejściowych.

1. Kodeks rodzinny i opiekuńczy – ISAP, ustawa z 25 lutego 1964 r., w szczególności art. 58, 95, 97, 107 i 113-113⁶.
2. Kodeks postępowania cywilnego – tekst jednolity, w szczególności art. 216¹, art. 216² i przepisy postępowania w sprawach małżeńskich.
3. Konwencja o prawach dziecka, Dz.U. 1991 nr 120 poz. 526, w szczególności art. 3 i 12.
4. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 21 października 2024 r. w sprawie wysłuchania dziecka, Dz.U. 2024 poz. 1579.
5. Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych – tekst jednolity ogłoszony w 2025 r., w szczególności art. 26.

Gdzie sprawdzić informacje instytucjonalne?

Informacje organizacyjne należy potwierdzić bezpośrednio na stronach właściwych instytucji. Ministerstwo Sprawiedliwości publikuje regulacje i materiały proceduralne, Rzecznik Praw Dziecka przedstawia perspektywę ochrony podmiotowości dziecka, a lokalne komunikaty udostępnia Sąd Okręgowy w Olsztynie.

1. Rzecznik Praw Dziecka – materiały o rozstaniu rodziców i podmiotowości dziecka, 2026 r.
2. Ministerstwo Sprawiedliwości – oficjalne informacje o postępowaniach sądowych i zmianach prawa.
3. Sąd Okręgowy w Olsztynie – informacje organizacyjne, dane kontaktowe i komunikaty sądu.
4. Sąd Okręgowy w Olsztynie – informacje dotyczące działalności OZSS.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. Zakres władzy rodzicielskiej, kontakty, miejsce pobytu dziecka oraz potrzebne zabezpieczenie zależą od okoliczności konkretnej sprawy i zgromadzonych dowodów. W celu oceny własnej sytuacji można skontaktować się z kancelarią radcy prawnego Rafała Burakowskiego w Olsztynie.

r. pr. Rafał Burakowski

Radca prawny wpisany na listę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Olsztynie. Od 2016 r. radca prawny, od 2017 r. prowadzi własną Kancelarię Radcy Prawnego w Olsztynie. Specjalizuje się w prawie cywilnym, rodzinnym oraz sprawach frankowych (CHF), a od 2020 r. z sukcesami reprezentuje kredytobiorców w sporach z bankami.