Kosztorys naprawy po kolizji – jak sprawdzić stawki, części zamienne i zakres uszkodzeń?

Kosztorys naprawy po kolizji – od czego zacząć kontrolę?

Kosztorys naprawy po kolizji trzeba skonfrontować z zakresem szkody, technologią producenta oraz cenami dostępnymi na rynku lokalnym, na przykład w Olsztynie. Komisja Nadzoru Finansowego poświęca temu 38 stron rekomendacji z 2022 r., a zasady odpowiedzialności wynikają również z Kodeksu cywilnego i ustawy regulującej obowiązkowe OC.

Kwota widoczna na ostatniej stronie kalkulacji nie wyjaśnia, czy wycena jest prawidłowa. Znaczenie mają stawka roboczogodziny, liczba jednostek czasowych, rodzaj części, koszt materiału lakierniczego, potrącenia oraz operacje pominięte po oględzinach. Jedna zaniżona pozycja potrafi wpływać na kilka następnych. Przykładowo pominięcie wymiany reflektora może usunąć z wyceny także regulację świateł, demontaż zderzaka i kalibrację czujników.

• Protokół oględzin – opisuje elementy zakwalifikowane przez ubezpieczyciela do naprawy albo wymiany.
• Kalkulacja Audatex lub Eurotax – przedstawia części, operacje technologiczne, czasy pracy oraz zastosowane współczynniki.
• Dokumentacja fotograficzna – pozwala zestawić widoczne uszkodzenia z pozycjami wpisanymi do kosztorysu.
• Oferta warsztatu – pokazuje, czy naprawę można rzeczywiście przeprowadzić za przyjęte stawki i ceny części.
• Decyzja ubezpieczyciela – powinna wyjaśniać podstawę wypłaty oraz przyczyny nieuwzględnienia części roszczenia.

Kontrola kosztorysu nie przesądza jeszcze o dopłacie. Wynik sporu zawsze zależy od okoliczności szkody, stanu samochodu, zgromadzonych dowodów i przyjętej metody naprawy.

Jak czytać kosztorys naprawy pojazdu?

Kosztorys naprawy to techniczne zestawienie części, materiałów i robocizny, charakteryzujące się kodami operacji, jednostkami czasowymi oraz korektami ceny. Pierwszy krok polega na porównaniu każdej pozycji z protokołem szkody i zdjęciami, a nie wyłącznie na sprawdzeniu końcowej kwoty (źródło: Komisja Nadzoru Finansowego, 2022).

Co zawierają części, materiały i robocizna?

Te trzy grupy obejmują odpowiednio elementy przeznaczone do wymiany, środki potrzebne do naprawy oraz czas pracy blacharza, lakiernika lub mechanika. Każdą grupę trzeba ocenić osobno, ponieważ prawidłowa cena zderzaka nie wyrównuje zaniżonego czasu lakierowania.

Przy częściach kontroluję numer katalogowy, kategorię jakości, cenę bazową i potrącenie. Przy robociźnie sprawdzam liczbę jednostek czasowych oraz sposób przeliczenia ich na godzinę. Materiał lakierniczy może zostać obliczony ryczałtowo albo przez system kalkulacyjny, lecz jego wysokość powinna odpowiadać rzeczywistemu zakresowi prac.

Jak odczytać system kalkulacyjny i kody operacji?

Najpierw trzeba ustalić legendę kalkulacji Audatex albo Eurotax, a następnie rozróżnić wymianę, naprawę, lakierowanie i operacje dodatkowe. Sam kod bez opisu nie pozwala ocenić, czy uwzględniono pełną technologię naprawy.

Przykład: kosztorys może przewidywać wymianę drzwi, ale nie obejmować przełożenia zamka, wiązki, listwy, głośnika i uszczelki. Innym sygnałem jest lakierowanie błotnika bez przygotowania powierzchni albo bez cieniowania sąsiedniego elementu, mimo że warsztat wskazuje taką konieczność technologiczną.

Gdzie szukać potrąceń, rabatów i współczynników?

Potrąceń należy szukać przy cenach części, w podsumowaniu materiału lakierniczego oraz w pozycjach oznaczonych jako rabat, amortyzacja, urealnienie lub korekta. Trzeba zapisać zarówno procent, jak i kwotowy skutek każdej korekty.

• Rabat na część – obniża cenę katalogową i wymaga sprawdzenia, czy zakup po wskazanej cenie jest realnie dostępny.
• Amortyzacja – wiąże potrącenie ze zużyciem uszkodzonej części, lecz w szkodzie z OC nie powinna działać automatycznie.
• Urealnienie – może ukrywać procentowe obniżenie ceny, dlatego wymaga wyjaśnienia podstawy i sposobu obliczenia.
• Współczynnik materiałowy – wpływa na koszt lakieru, podkładu, utwardzacza, rozcieńczalnika i materiałów pomocniczych.
• Normalia – obejmują drobne materiały, takie jak spinki, śruby, uszczelniacze i środki antykorozyjne.

Rzetelna kontrola kosztorysu polega na prześledzeniu każdej korekty od ceny bazowej do kwoty końcowej, zgodnie ze standardem przejrzystości opisanym przez KNF w 2022 r.

„Zakład ubezpieczeń powinien przekazać uprawnionemu kalkulację kosztów naprawy pojazdu” – Komisja Nadzoru Finansowego, Rekomendacje dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych, 2022.

Jak sprawdzić stawki roboczogodziny i części zamienne?

Stawkę roboczogodziny oraz ceny części należy porównać z ofertami warsztatów zdolnych naprawić dany pojazd zgodnie z wymaganą technologią. Nie istnieje jedna stawka właściwa dla całego Olsztyna ani jedna kategoria części odpowiednia dla każdego samochodu. Liczą się standard warsztatu, wyposażenie, marka, historia serwisowa i stan auta.

Jak sprawdzić stawkę roboczogodziny?

Pierwszym krokiem jest zebranie co najmniej kilku ofert warsztatów działających na właściwym rynku lokalnym i wykonujących porównywalny zakres prac. Oferta zakładu bez kabiny lakierniczej lub urządzeń diagnostycznych nie musi być miarodajna dla naprawy wymagającej lakierowania i kalibracji systemów bezpieczeństwa.

Blacharstwo, lakiernictwo i mechanika mogą mieć różne stawki. Porównanie powinno wskazywać kwoty netto albo brutto, datę oferty oraz standard warsztatu. Lokalne dane cenowe zmieniają się, dlatego przed użyciem ich w odwołaniu trzeba je odświeżyć; najlepiej na podstawie pisemnych ofert z bieżącego kwartału.

Czym różnią się części O, Q i pozostałe zamienniki?

Część O to nowa część oryginalna pochodząca bezpośrednio od producenta pojazdu, natomiast część Q ma odpowiadać jakości części używanej przy montażu samochodu, lecz pochodzi od producenta części. Pozostałe zamienniki wymagają oddzielnej oceny jakości, dopasowania, gwarancji i dostępności.

W samochodzie dwuletnim, serwisowanym w autoryzowanej sieci i wyposażonym dotychczas w części oryginalne, argumentacja może wyglądać inaczej niż w pojeździe piętnastoletnim, wcześniej naprawianym zamiennikami. Nie oznacza to automatycznej akceptacji najtańszej części. Ocena zależy od konkretnego stanu pojazdu.

Czy ubezpieczyciel może stosować potrącenie amortyzacyjne?

Nie powinien stosować amortyzacji automatycznie; zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z 12 kwietnia 2012 r., III CZP 80/11, ubezpieczyciel może pomniejszyć świadczenie o wykazany wzrost wartości pojazdu wynikający z użycia nowych części. Ciężar takiego wykazania spoczywa na ubezpieczycielu.

„Ustalając należne świadczenie, zakład ubezpieczeń nie powinien stosować amortyzacji” – Komisja Nadzoru Finansowego, Rekomendacja 17.2, 2022.

Amortyzacji nie należy mylić z rozliczeniem zużycia eksploatacyjnego niezwiązanego z kolizją. Jeżeli przed zdarzeniem opona miała głębokość bieżnika kwalifikującą ją do szybkiej wymiany, spór wymaga analizy przyczynowej. Inaczej ocenia się natomiast zderzak, który był używany, ale pełnowartościowy i został zniszczony dopiero w kolizji.

Czy rabaty i urealnienia cen części są prawidłowe?

To zależy od tego, czy rabat jest realny, dostępny dla poszkodowanego i nie narusza jego uzasadnionego interesu. Uchwała Sądu Najwyższego z 8 maja 2024 r., III CZP 142/22, rozróżnia sytuację po poniesieniu kosztów naprawy od wyceny sporządzanej przed naprawą.

• Imienna oferta – powinna identyfikować dostawcę, część, cenę, termin dostawy i warunki zakupu.
• Dostępność – rabat nie rozwiązuje problemu, gdy część jest wycofana, niedopasowana albo dostępna dopiero po długim oczekiwaniu.
• Koszty poboczne – trzeba uwzględnić transport, zwrot błędnej części i odpowiedzialność gwarancyjną.
• Uzasadniony interes – może obejmować bezpieczeństwo, utrzymanie gwarancji lub technologiczną spójność naprawy.
• Naprawa wykonana – poniesione koszty stanowią istotny punkt odniesienia, chyba że są oczywiście nieuzasadnione.

Rabat nie jest samodzielnym dowodem, że poszkodowany może przywrócić pojazd do stanu sprzed szkody za kwotę wskazaną przez ubezpieczyciela.

Jak wykryć pominięte uszkodzenia i operacje technologiczne?

Pominięte uszkodzenia wykrywa się przez zestawienie zdjęć, protokołu oględzin, kalkulacji oraz technologii producenta, a po demontażu także przez oględziny dodatkowe. Dowód powinien pokazywać nie tylko uszkodzony element, lecz również związek z kolizją oraz konieczny sposób naprawy. Szczególnej kontroli wymagają strefy zasłonięte poszyciem.

Kiedy potrzebne są oględziny dodatkowe?

Oględziny dodatkowe są potrzebne niezwłocznie po ujawnieniu uszkodzeń, których nie można było stwierdzić bez demontażu zderzaka, tapicerki, osłon albo elementów zawieszenia. Warsztat powinien udokumentować stan pojazdu przed kontynuowaniem prac i zgłosić ubezpieczycielowi nowe pozycje.

Przykładem może być pęknięta belka pod zderzakiem, odkształcony absorber, uszkodzony wspornik reflektora albo nieszczelność chłodnicy widoczna dopiero po próbie ciśnieniowej. Kontynuowanie naprawy bez zdjęć i protokołu utrudnia późniejsze wykazanie zakresu szkody.

Jak sprawdzić operacje towarzyszące i kalibracje?

Najpierw trzeba ustalić wyposażenie pojazdu według numeru VIN, a następnie sprawdzić, czy wymiana uszkodzonych elementów wymaga diagnostyki, ustawienia geometrii albo kalibracji. Systemy ADAS mogą wymagać obsługi po pracach przy kamerze, radarze, szybie, zderzaku lub zawieszeniu.

• Diagnostyka komputerowa – zapisuje błędy sterowników przed naprawą i pozwala skontrolować je po zakończeniu prac.
• Geometria zawieszenia – może być konieczna po uderzeniu w koło, zwrotnicę, wahacz albo element konstrukcyjny.
• Kalibracja kamery – może towarzyszyć wymianie szyby czołowej lub ingerencji w ustawienie osi pojazdu.
• Kalibracja radaru – bywa wymagana po naprawie zderzaka lub mocowania czujnika systemu hamowania awaryjnego.
• Zabezpieczenie antykorozyjne – powinno objąć miejsca cięcia, spawania, prostowania i naruszenia powłoki fabrycznej.
• Cieniowanie lakieru – wymaga uzasadnienia kolorystycznego i technologicznego, zwłaszcza przy lakierach metalicznych lub perłowych.

Kiedy zamówić prywatną kalkulację lub opinię rzeczoznawcy?

Prywatną kalkulację należy rozważyć, gdy różnica obejmuje liczne pozycje, ubezpieczyciel pomija uszkodzenia ukryte albo bez wyjaśnienia stosuje niskie stawki i części innej jakości. Opinia rzeczoznawcy samochodowego ma największe znaczenie wtedy, gdy porządkuje sporne kwestie techniczne.

Dokument powinien wskazywać system kalkulacyjny, datę cen, numery części, technologię oraz podstawę stawek. Sam wyższy wynik nie dowodzi zasadności roszczenia. Sąd Najwyższy w uchwale III CZP 99/18 przyjął, że zwrot kosztu prywatnej opinii może przysługiwać, jeżeli ekspertyza była niezbędna do efektywnego dochodzenia odszkodowania. Zależy to od okoliczności sprawy.

Opinia techniczna jest użyteczna wtedy, gdy wyjaśnia konkretny błąd kosztorysu, a nie tylko przedstawia inną kwotę końcową.

Jak odwołać się od zaniżonego kosztorysu?

Odwołanie od zaniżonego kosztorysu należy zacząć od wskazania numeru szkody, kwestionowanych pozycji, żądanej korekty i dowodów. Pismo powinno łączyć zarzut z jego skutkiem finansowym: brak operacji, niewłaściwa część, zbyt niska stawka lub nieuzasadnione potrącenie muszą zostać opisane oddzielnie.

Jakie dokumenty dołączyć do odwołania?

Do odwołania trzeba dołączyć dokumenty, które potwierdzają zakres szkody, realną technologię naprawy i wysokość kosztu. Najsilniejszy materiał tworzą dokumenty powstałe blisko daty oględzin lub naprawy, ze wskazaniem pojazdu i numeru szkody.

• Kosztorys ubezpieczyciela – pozwala oznaczyć stronę, kod i kwotę każdej kwestionowanej pozycji.
• Protokół oględzin – umożliwia wykazanie rozbieżności między rozpoznanym uszkodzeniem a kalkulacją.
• Zdjęcia z datą – dokumentują pojazd przed demontażem oraz elementy ujawnione w warsztacie.
• Kalkulacja warsztatu lub rzeczoznawcy – przedstawia alternatywny zakres operacji, części i stawek.
• Oferty części – pokazują cenę, producenta, numer katalogowy, dostępność i koszt dostawy.
• Faktury i zlecenie naprawy – potwierdzają koszty już poniesione lub takie, do których zapłaty poszkodowany się zobowiązał.

Jak formułować zarzuty do kalkulacji?

Każdy zarzut należy zapisać według schematu: pozycja kosztorysu, stwierdzony błąd, dowód, wpływ na koszt i żądana zmiana. Taka konstrukcja ogranicza ryzyko odpowiedzi, która odnosi się jedynie do ogólnego niezadowolenia z wysokości świadczenia.

Przykład: „W pozycji dotyczącej reflektora przyjęto zamiennik bez wykazania producenta i dostępności. Załączona oferta wskazuje część zgodną z numerem VIN w cenie wyższej o określoną kwotę. Wnoszę o ponowne ustalenie ceny”. Można równolegle odwołać się do poradnika o zaniżonym kosztorysie ubezpieczyciela.

Co zrobić po nieuwzględnieniu odwołania?

Po odmowie trzeba przeanalizować uzasadnienie, wyczerpać reklamację i dopiero wtedy ocenić interwencję Rzecznika Finansowego, postępowanie polubowne albo pozew. Rzecznik Finansowy nie wydaje decyzji wiążącej strony, lecz może przedstawić argumentację i zwrócić się do ubezpieczyciela.

Dalsza ścieżka zależy od wartości sporu, jakości dowodów i ryzyka kosztowego. Przy szerszej analizie pomocny jest materiał o odszkodowaniu z OC sprawcy, a gdy koszt naprawy zbliża się do wartości auta – poradnik o szkodzie całkowitej.

Skuteczne odwołanie nie polega na żądaniu „wyższej wypłaty”, lecz na udowodnieniu, które elementy kalkulacji nie pozwalają sfinansować celowej i ekonomicznie uzasadnionej naprawy.

Jakie terminy i koszty obowiązują przy roszczeniu z OC?

Ubezpieczyciel ma zasadniczo 30 dni od zgłoszenia szkody na wypłatę odszkodowania, zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z 22 maja 2003 r. Jeżeli wyjaśnienie okoliczności w tym czasie jest niemożliwe, działają dalsze reguły art. 14, w tym obowiązek wypłaty bezspornej części świadczenia.

Ile czasu ma ubezpieczyciel na wypłatę?

Podstawowy termin wynosi 30 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, ale wyjątkowy tok zależy od możliwości wyjaśnienia odpowiedzialności i wysokości świadczenia. Aktualne brzmienie art. 14 trzeba sprawdzić przed wysłaniem pisma, ponieważ termin wypłaty nie jest tym samym co termin odpowiedzi na reklamację.

„Zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni” – art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, tekst jednolity Dz.U. z 2023 r. poz. 2500.

Jak długo trwa odpowiedź na reklamację?

Odpowiedź na reklamację powinna zostać udzielona bez zbędnej zwłoki, zasadniczo nie później niż w 30 dni, a w sprawie szczególnie skomplikowanej termin może sięgnąć 60 dni. Od 13 lutego 2026 r. Rzecznik Finansowy wskazuje także na szerszy obowiązek przyjmowania reklamacji elektronicznych.

Trzeba zachować potwierdzenie nadania, wiadomość elektroniczną i załączniki. Po wyczerpaniu reklamacji można rozważyć wniosek o postępowanie interwencyjne Rzecznika Finansowego. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny i Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych pełnią odrębne ustawowe funkcje; nie są zwykłą kolejną instancją od decyzji każdego ubezpieczyciela.

Ile może kosztować dalsze dochodzenie roszczenia?

Koszt zależy od wartości roszczenia, zakresu opinii technicznej, wynagrodzenia pełnomocnika i wydatków sądowych; bez dokumentów nie da się odpowiedzialnie podać jednej kwoty. Przed pozwem należy zestawić możliwą dopłatę z opłatą sądową, zaliczką na biegłego oraz ryzykiem zwrotu kosztów przeciwnikowi.

1. Prywatna kalkulacja – jej cena zależy od rodzaju pojazdu, rozmiaru szkody i zakresu dokumentacji technicznej.
2. Opinia rzeczoznawcy – zwykle kosztuje więcej niż sama kalkulacja, gdy wymaga oględzin, pomiarów lub analizy technologii.
3. Opłata od pozwu – jej wysokość należy ustalić według aktualnej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
4. Zaliczka na biegłego – sąd może jej zażądać, jeżeli rozstrzygnięcie wymaga wiadomości specjalnych.
5. Koszty pełnomocnika – zależą od umowy z kancelarią i nie muszą odpowiadać kwocie zasądzanej według przepisów.
6. Ryzyko procesu – przegrana może prowadzić do obowiązku zwrotu przeciwnikowi celowych kosztów postępowania.

Szersze omówienie zawiera poradnik o kosztach dochodzenia odszkodowania. Żadna kalkulacja procesowa nie gwarantuje wyniku, ponieważ ocena sądu zależy od dowodów, opinii biegłego i okoliczności konkretnej sprawy.

Najczęściej zadawane pytania

Poniższe odpowiedzi porządkują najczęstsze kwestie dotyczące szkody komunikacyjnej, ale nie zastępują analizy dokumentów. Kategoria części, stawka roboczogodziny, zakres naprawy i zasadność kosztów mogą zostać ocenione inaczej zależnie od stanu pojazdu, sposobu rozliczenia oraz dowodów zgromadzonych podczas likwidacji szkody.

Czy kosztorys ubezpieczyciela jest ostateczny?

Nie, kosztorys nie musi być ostateczny, ponieważ poszkodowany może wykazać błędy i przedstawić dodatkowe dowody. Ubezpieczyciel powinien ponownie ocenić konkretne zarzuty, lecz sama różnica między dwiema kalkulacjami nie przesądza dopłaty.

Jak sprawdzić stawkę roboczogodziny?

Pierwszym krokiem jest uzyskanie aktualnych ofert kilku warsztatów z Olsztyna lub właściwego rynku lokalnego, które mają wyposażenie potrzebne do danej naprawy. Trzeba porównywać ten sam standard usług, zakres prac i kwoty brutto albo netto.

Czy ubezpieczyciel może wpisać zamienniki samochodowe?

To zależy od jakości części, historii pojazdu, wcześniejszych napraw, wieku i możliwości przywrócenia stanu sprzed szkody. Nie każdy zamiennik jest równoważny części O lub Q, ale nie w każdej sprawie uzasadnione będą wyłącznie części z logo producenta samochodu.

Co zrobić po ujawnieniu uszkodzeń ukrytych?

Należy wstrzymać prace w obszarze uszkodzenia, wykonać zdjęcia i zgłosić oględziny dodatkowe ubezpieczycielowi. Warsztat powinien opisać ujawniony element, związek z kolizją oraz operacje konieczne do jego naprawy.

Czy można odzyskać koszt prywatnej opinii?

Tak, może to być możliwe, jeżeli opinia była niezbędna do efektywnego dochodzenia odszkodowania, co wynika z uchwały Sądu Najwyższego III CZP 99/18. Zwrot nie następuje automatycznie; trzeba wykazać celowość wydatku i jego związek ze sprawą.

Czy trzeba naprawić samochód przed żądaniem dopłaty?

Nie zawsze, ponieważ orzecznictwo Sądu Najwyższego dopuszcza ustalanie szkody według kosztów potrzebnej naprawy. Jeżeli jednak naprawa została wykonana albo poszkodowany zobowiązał się zapłacić warsztatowi, rzeczywiste koszty stają się istotnym punktem odniesienia.

Czy każda niska wycena oznacza zaniżone odszkodowanie?

Nie, sama wysokość wyceny nie dowodzi błędu. Trzeba wykazać, że pominięto uszkodzenie, zaniżono czas pracy, zastosowano niewłaściwą część, nierealną stawkę lub nieuzasadnione potrącenie.

Źródła i literatura

Stan prawny i materiały źródłowe zweryfikowano według oficjalnych publikacji dostępnych w lipcu 2026 r. Przed skierowaniem roszczenia trzeba ponownie sprawdzić aktualny tekst ustaw, rekomendacji i orzeczeń, ponieważ zmiana przepisów albo późniejsze rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego może wpłynąć na ocenę sprawy.

Które akty prawne regulują odszkodowanie z OC?

Podstawę tworzą przepisy Kodeksu cywilnego o granicach odszkodowania i sposobie naprawienia szkody oraz ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych. Art. 361 i 363 Kodeksu cywilnego trzeba stosować łącznie z regulacją odpowiedzialności ubezpieczyciela i terminów likwidacji szkody.

Jakie orzeczenia i standardy pomagają ocenić kosztorys?

Najbardziej użyteczne są rekomendacje Komisji Nadzoru Finansowego oraz uchwały Sądu Najwyższego dotyczące nowych części, rabatów i kosztów prywatnej ekspertyzy. Materiały Rzecznika Finansowego pomagają zrozumieć praktykę reklamacyjną, lecz nie zastępują wiążącego rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie.

1. Ustawa z 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, UFG i PBUK, tekst jednolity Dz.U. z 2023 r. poz. 2500.
2. Kodeks cywilny – oficjalny tekst ogłoszony w systemie ELI.
3. Komisja Nadzoru Finansowego, Rekomendacje dotyczące likwidacji szkód z ubezpieczeń komunikacyjnych, uchwała nr 240/2022.
4. Sąd Najwyższy, uchwała z 12 kwietnia 2012 r., III CZP 80/11.
5. Sąd Najwyższy, uchwała z 8 maja 2024 r., III CZP 142/22.
6. Sąd Najwyższy, uchwała z 2 września 2019 r., III CZP 99/18.
7. Rzecznik Finansowy, zasady składania reklamacji do ubezpieczyciela, 2026.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. Ocena kosztorysu, terminów i zasadności roszczenia zależy od dokumentów oraz okoliczności konkretnej szkody. W celu przeanalizowania sprawy można skontaktować się z kancelarią radcy prawnego Rafała Burakowskiego w Olsztynie.

r. pr. Rafał Burakowski

Radca prawny wpisany na listę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Olsztynie. Od 2016 r. radca prawny, od 2017 r. prowadzi własną Kancelarię Radcy Prawnego w Olsztynie. Specjalizuje się w prawie cywilnym, rodzinnym oraz sprawach frankowych (CHF), a od 2020 r. z sukcesami reprezentuje kredytobiorców w sporach z bankami.