Potrącenie po unieważnieniu umowy CHF – jak złożyć oświadczenie i obliczyć wzajemne należności?

Potrącenie po unieważnieniu umowy CHF – na czym polega?

Potrącenie po unieważnieniu CHF pozwala kredytobiorcy-konsumentowi i bankowi umorzyć wzajemne wierzytelności do wysokości wierzytelności niższej, jeżeli spełniają warunki z art. 498 Kodeksu cywilnego. Sąd Najwyższy w uchwale III CZP 6/21 potwierdził, że strony mają 2 odrębne roszczenia restytucyjne. Nie dochodzi więc do automatycznego rozliczenia salda.

Najpierw trzeba ustalić, czy umowa rzeczywiście nie wiąże stron. Następnie należy policzyć świadczenia, sprawdzić wymagalność roszczeń i doręczyć drugiej stronie jednoznaczne oświadczenie. Kolejność ma znaczenie. Potrącenie dokonane przedwcześnie, bez dostatecznego oznaczenia wierzytelności albo przez niewłaściwie umocowanego pełnomocnika może stać się przedmiotem kolejnego sporu.

• Podstawa rozliczenia – art. 405 i 410 Kodeksu cywilnego regulują zwrot korzyści uzyskanej bez podstawy prawnej oraz świadczenia nienależnego.
• Mechanizm umorzenia – art. 498 i 499 Kodeksu cywilnego określają przesłanki i skutek potrącenia ustawowego.
• Dokumentacja – historia rachunku, zaświadczenie banku i potwierdzenia przelewów pozwalają przypisać każdą płatność do konkretnej wierzytelności.
• Termin – wierzytelność przedstawiana do potrącenia musi być wymagalna i zaskarżalna, a przy zobowiązaniu bezterminowym zwykle potrzebne jest wezwanie do zapłaty.
• Skutek praktyczny – po potrąceniu może pozostać saldo na rzecz jednej ze stron, lecz wynik zawsze zależy od okoliczności sprawy i zakresu uwzględnionych świadczeń.

Podstawa rozliczenia nieważnej umowy CHF

Rozliczenie nieważnej umowy CHF opiera się co do zasady na przepisach o bezpodstawnym wzbogaceniu i świadczeniu nienależnym. Art. 405 oraz art. 410 KC pozwalają rozpatrywać osobno środki wypłacone przez bank i płatności przekazane bankowi przez kredytobiorcę. Sama spłata rat nie pomniejsza automatycznie roszczenia o zwrot kapitału.

Czym jest świadczenie nienależne?

Świadczenie nienależne to świadczenie spełnione mimo braku ważnej podstawy prawnej, charakteryzujące się obowiązkiem restytucji, odrębną oceną każdej płatności i możliwością podniesienia ustawowych zarzutów. W sprawach frankowych podstawę oceny stanowią art. 405 i 410 KC, jeżeli sąd ustali, że umowa nie wiąże stron.

Nie każda sprawa zakończy się stwierdzeniem nieważności. Ocena zależy między innymi od treści umowy, statusu konsumenta, sposobu sformułowania postanowień przeliczeniowych oraz możliwości dalszego obowiązywania umowy po pominięciu warunków niedozwolonych. Pomocne pozostaje orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące dyrektywy 93/13/EWG, w tym sprawa C-260/18.

Jak teoria dwóch kondykcji wpływa na rozliczenie z bankiem?

Pierwszym krokiem jest oddzielne ustalenie roszczenia kredytobiorcy o zwrot zapłat i roszczenia banku o zwrot wypłaconego kapitału. Teoria dwóch kondykcji nie oznacza, że wierzytelności nigdy nie mogą zostać skompensowane. Oznacza tylko, że nie odejmują się automatycznie na etapie ustalania ich istnienia.

„Po niewiążącej umowie kredytu każdej stronie przysługuje samodzielne roszczenie o zwrot spełnionego świadczenia” – parafraza uchwały Sądu Najwyższego, III CZP 6/21, 2021.

Sąd Najwyższy podtrzymał odrębność roszczeń także w uchwale pełnego składu Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22. W praktyce bank może żądać kapitału, a kredytobiorca zwrotu rat i części opłat. Dopiero wezwanie do zapłaty, potrącenie, dobrowolna zapłata albo rozstrzygnięcie sądu prowadzą do dalszego rozliczenia.

Czy wpłaty automatycznie pomniejszają kapitał?

Nie, według teorii dwóch kondykcji raty nie zmniejszają automatycznie roszczenia banku o kapitał. Kredytobiorca może jednak wykorzystać własną wymagalną wierzytelność do potrącenia, jeśli spełni warunki ustawowe. To odróżnia teorię dwóch kondykcji od teorii salda.

• Rata kapitałowo-odsetkowa – płatność pobrana przez bank może stanowić część roszczenia kredytobiorcy, jeśli została spełniona na podstawie umowy, która nie wiąże stron.
• Kapitał kredytu – roszczenie banku wymaga ustalenia sumy faktycznie udostępnionej kredytobiorcy, a nie salda pokazywanego w harmonogramie umownym.
• Teoria salda – zakłada rozliczenie wyłącznie różnicy świadczeń, lecz nie odpowiada kierunkowi przyjętemu w uchwałach III CZP 6/21 i III CZP 25/22.
• Potrącenie ustawowe – wymaga oświadczenia strony i nie może zostać utożsamione z księgowym zaliczeniem dotychczasowych rat.
• Dodatkowe żądania banku – każde roszczenie wykraczające poza zwrot kapitału wymaga osobnej podstawy oraz oceny w świetle aktualnego orzecznictwa TSUE.

Warunki skutecznego potrącenia

Skuteczne potrącenie ustawowe wymaga co najmniej wzajemności stron, jednorodzajowości świadczeń, wymagalności oraz zaskarżalności wierzytelności. Art. 498 § 2 KC przewiduje umorzenie obu wierzytelności do wysokości niższej. Ograniczenia wynikają również z art. 504 i 505 KC, dlatego sama zgodność kwot nie wystarcza.

Jakie warunki musi spełniać wierzytelność przedstawiona do potrącenia?

Trzeba kolejno potwierdzić 4 elementy: wzajemność, jednorodzajowość, wymagalność i zaskarżalność wierzytelności. Kredytobiorca powinien być wierzycielem banku, a jednocześnie jego dłużnikiem. Oba roszczenia pieniężne muszą przysługiwać stronom we własnym imieniu.

„Wzajemne wierzytelności pieniężne umarzają się przez potrącenie do wysokości wierzytelności niższej, jeżeli są wymagalne i zaskarżalne” – parafraza art. 498 Kodeksu cywilnego, stan sprawdzony 30 lipca 2026 r.

• Wzajemność – wierzytelność kredytobiorcy musi przysługiwać przeciwko temu samemu bankowi, który dochodzi świadczenia od kredytobiorcy.
• Jednorodzajowość – świadczenia pieniężne można co do zasady potrącać, lecz problem waluty wymaga ustalenia sposobu przeliczenia i treści roszczeń.
• Wymagalność – strona przedstawiająca wierzytelność do potrącenia powinna móc żądać jej zapłaty w danym momencie.
• Zaskarżalność – roszczenie musi nadawać się do dochodzenia przed sądem lub innym właściwym organem.
• Brak ustawowego wyłączenia – art. 505 KC chroni określone wierzytelności przed potrąceniem, w tym wierzytelności nieulegające zajęciu i wynikające z czynów niedozwolonych.

Kiedy roszczenie jest wymagalne i zaskarżalne?

Roszczenie bez oznaczonego terminu staje się wymagalne po wezwaniu dłużnika do zapłaty i upływie czasu potrzebnego na niezwłoczne spełnienie świadczenia, zgodnie z art. 455 KC. Długość tego okresu zależy od treści wezwania, charakteru świadczenia i okoliczności doręczenia.

Bezpieczna sekwencja obejmuje zwykle osobne wezwanie do zapłaty, dowód jego odbioru, upływ wskazanego terminu, a dopiero później oświadczenie o potrąceniu. Nie w każdej sprawie dwa osobne pisma będą konieczne, ale połączenie wezwania i potrącenia w jednym dokumencie może wywołać spór, czy wierzytelność była już wymagalna w chwili składania oświadczenia.

Czym różni się potrącenie materialne od zarzutu potrącenia w procesie?

Potrącenie materialne umarza wierzytelności na podstawie Kodeksu cywilnego, natomiast zarzut potrącenia służy powołaniu tego skutku przed sądem. Czynności mają inne funkcje, adresatów i ograniczenia czasowe. Pismo procesowe nie zawsze zastąpi prawidłowo doręczone oświadczenie materialnoprawne.

W procesie trzeba uwzględnić art. 2031 Kodeksu postępowania cywilnego oraz przepisy szczególne. Ustawa z 29 maja 2026 r. dotycząca postępowań CHF, ogłoszona pod poz. 985, wchodzi w życie 7 sierpnia 2026 r. Jej art. 5 reguluje koszty procesu, gdy bank składa oświadczenie o potrąceniu po wytoczeniu powództwa, a konsument nie kwestionuje zasadności potrącenia. Przepisy mają objąć także sprawy wcześniej wszczęte i niezakończone.

Kalkulacja wzajemnych należności

Kalkulacja powinna osobno wykazać świadczenia spełnione na rzecz banku oraz faktycznie wypłacony kapitał. Każda pozycja potrzebuje daty, waluty, odbiorcy, podstawy i dowodu. Dopiero zestawienie wymagalnych wierzytelności pozwala obliczyć zakres umorzenia oraz saldo po potrąceniu, bez mieszania roszczeń własnych z kosztami podmiotów trzecich.

Jak uwzględnić raty, prowizje, ubezpieczenia i wypłaty w transzach?

Pierwszym krokiem jest przypisanie każdej płatności do odbiorcy i podstawy pobrania. Raty oraz prowizje zatrzymane przez bank mogą podlegać innej ocenie niż składki przekazane ubezpieczycielowi, opłaty sądowe albo koszty wyceny nieruchomości poniesione na rzecz rzeczoznawcy.

Jak ustalić wierzytelność banku?

Należy zsumować kwoty kapitału faktycznie wypłacone kredytobiorcy lub zgodnie z jego dyspozycją innemu odbiorcy. Przykładowo, przy 3 transzach po 120 000 zł, 80 000 zł i 50 000 zł punktem wyjścia będzie 250 000 zł, o ile dokumenty potwierdzają wszystkie wypłaty.

Nie należy bez analizy dodawać odsetek umownych, prowizji za korzystanie z kapitału ani waloryzacji. TSUE w wyroku C-520/21 uznał, że dyrektywa 93/13/EWG stoi na przeszkodzie roszczeniom banku wykraczającym poza zwrot kapitału i ustawowe odsetki za opóźnienie od wezwania do zapłaty, jeżeli podstawą ma być nieważna umowa zawierająca nieuczciwe warunki. Zakres konkretnego żądania nadal wymaga oceny według aktualnego stanu sprawy.

Jak obliczyć saldo po potrąceniu?

Od wyższej wymagalnej wierzytelności odejmuje się wierzytelność niższą, a obie umarzają się w części wspólnej. Jeżeli kredytobiorca ma roszczenie na 310 000 zł, a bank wymagalne roszczenie na 250 000 zł, potrącenie obejmie 250 000 zł, zaś hipotetyczne saldo wyniesie 60 000 zł na rzecz kredytobiorcy.

1. Zbierz historię wypłat – sprawdź każdą transzę, datę uruchomienia oraz odbiorcę środków.
2. Zbierz historię spłat – ujmij raty w PLN i CHF, wcześniejsze spłaty oraz inne przelewy na rzecz banku.
3. Oddziel opłaty – nie łącz automatycznie prowizji bankowych ze składkami przekazanymi podmiotom trzecim.
4. Porównaj wyliczenie z pozwem – kwoty w oświadczeniu powinny odpowiadać podstawie faktycznej żądania i aktualnemu etapowi procesu.
5. Ustal wymagalność – odrębnie oznacz roszczenia już wymagalne oraz pozycje nadal sporne lub niewymagalne.
6. Wylicz część wspólną – zakres potrącenia odpowiada wysokości niższej z dwóch wierzytelności.

Przykład ma wyłącznie charakter rachunkowy. Nie przesądza, które należności istnieją w konkretnej sprawie ani czy oświadczenie okaże się skuteczne.

Oświadczenie o potrąceniu, doręczenie i dokumenty

Oświadczenie o potrąceniu powinno jednoznacznie wskazywać strony, źródło obu wierzytelności, kwoty, waluty, zakres umorzenia i saldo. Zgodnie z art. 499 KC skutek materialny wymaga dojścia oświadczenia do drugiej strony. Nie można uzależnić go od warunku ani terminu, a umocowanie pełnomocników trzeba oceniać osobno.

Jak sporządzić oświadczenie o potrąceniu?

Najpierw należy opisać własną wierzytelność, następnie wierzytelność banku, a na końcu wskazać jednoznaczny zakres potrącenia. Sam zwrot „rozliczam kredyt” jest zbyt ogólny. Pismo powinno pozwalać bankowi zidentyfikować, które należności i w jakiej części mają się umorzyć.

1. Oznaczenie stron – podaj dane kredytobiorcy, aktualną firmę banku, adres oraz numer umowy kredytowej.
2. Podstawa wierzytelności – wskaż płatności wynikające z niewiążącej umowy i ich podstawę w art. 405 oraz 410 KC.
3. Kwota kredytobiorcy – wymień sumę wraz z załączonym zestawieniem rat, prowizji i innych kwalifikowanych płatności.
4. Kwota banku – oznacz wierzytelność banku tylko w zakresie przyjętym do potrącenia, bez niezamierzonego uznawania dalszych żądań.
5. Oświadczenie stanowcze – wskaż, że dokonujesz potrącenia na podstawie art. 498 i 499 KC do konkretnej kwoty.
6. Saldo i zastrzeżenia – opisz pozostałą różnicę oraz zachowaj stanowisko wobec spornych należności i odsetek.

Jak doręczyć oświadczenie bankowi?

Oświadczenie trzeba wysłać na adres zapewniający możliwość zapoznania się z nim przez osobę uprawnioną po stronie banku. Praktycznym dowodem jest przesyłka rejestrowana z potwierdzeniem odbioru, uzupełniona kopią pisma i pełnym zestawem załączników.

Można również skorzystać z doręczenia przez komornika, jeśli ryzyko sporu o datę i treść przesyłki uzasadnia taki koszt. Wiadomość elektroniczna bez potwierdzenia odbioru daje słabszy materiał dowodowy. Reklamacja bankowa może pełnić inną funkcję niż oświadczenie o potrąceniu, dlatego nie powinno się utożsamiać tych dokumentów.

Czy oświadczenie może złożyć pełnomocnik?

Tak, jeżeli pełnomocnictwo obejmuje złożenie materialnoprawnego oświadczenia o potrąceniu. Zwykłe pełnomocnictwo procesowe nie zawsze wystarczy do czynności wykonywanej poza procesem. Trzeba również sprawdzić, czy pełnomocnik banku jest umocowany do odbioru takiego oświadczenia.

Z mojej praktyki wynika, że dwa problemy powtarzają się szczególnie często: pełnomocnictwo ograniczone wyłącznie do prowadzenia procesu oraz wysłanie oświadczenia do kancelarii banku bez potwierdzenia umocowania do jego odbioru. Każdy z nich może opóźnić rozliczenie z bankiem po wyroku CHF.

Ryzyka, terminy i koszty przed potrąceniem

Przed potrąceniem trzeba skoordynować należność główną, odsetki ustawowe za opóźnienie, etap procesu, podatek oraz zabezpieczenie hipoteczne. Oświadczenie może zmienić wysokość roszczenia dochodzonego w sądzie, lecz nie wykreśla hipoteki i nie rozstrzyga automatycznie kosztów postępowania. Stan prawny sprawdzono 30 lipca 2026 r.

Jak potrącenie wpływa na odsetki i proces?

Najpierw trzeba ustalić datę wymagalności każdego roszczenia i dzień doręczenia oświadczenia, ponieważ wpływają one na zakres odsetek. Art. 499 KC przewiduje skutek wsteczny od chwili, gdy potrącenie stało się możliwe, ale zastosowanie tej reguły wymaga precyzyjnej chronologii.

• Wezwanie kredytobiorcy – może wyznaczać początek opóźnienia banku, zależnie od treści żądania i aktualnego orzecznictwa.
• Wezwanie banku – może wpływać na wymagalność roszczenia o zwrot kapitału i naliczanie odsetek ustawowych za opóźnienie.
• Data potrącalności – wymaga ustalenia momentu, w którym obie wierzytelności spełniały przesłanki z art. 498 KC.
• Żądanie pozwu – po potrąceniu może wymagać modyfikacji, częściowego cofnięcia albo zmiany argumentacji procesowej.
• Nowa ustawa CHF – od 7 sierpnia 2026 r. wpłynie między innymi na rozliczanie kosztów procesu po potrąceniu dokonanym przez kredytodawcę.

Szerzej kwestię tę opisuje materiał o odsetkach za opóźnienie w sprawie CHF.

Czy po potrąceniu hipoteka znika automatycznie?

Nie, potrącenie nie powoduje automatycznego wykreślenia hipoteki z księgi wieczystej. Potrzebna jest podstawa wpisu, wniosek wieczystoksięgowy oraz odpowiedni dokument, na przykład oświadczenie banku albo prawomocne orzeczenie o treści wystarczającej dla sądu prowadzącego księgę.

Przed złożeniem wniosku trzeba sprawdzić dział IV księgi wieczystej, zakres zabezpieczenia, treść wyroku i ewentualną zgodę banku. Potrącenie dotyczy wierzytelności, a wykreślenie hipoteki jest odrębną czynnością. Zagadnienie rozwija materiał: wykreślenie hipoteki po sprawie frankowej.

Ile kosztuje przygotowanie i złożenie potrącenia?

Samo jednostronne oświadczenie o potrąceniu nie podlega opłacie sądowej, więc ustawowa opłata za jego wysłanie wynosi 0 zł. Koszt mogą jednak tworzyć analiza dokumentów, uzyskanie zaświadczenia bankowego, przesyłka rejestrowana, doręczenie komornicze oraz obsługa trwającego procesu.

Nie istnieje jedna ustawowa stawka za analizę sprawy frankowej. Zakres pracy zależy od liczby transz, walut spłaty, liczby kredytobiorców, objętości historii rachunku i etapu postępowania. Przy rozliczeniu podatkowym trzeba oddzielić potrącenie od ugody i umorzenia długu. Obowiązujące rozporządzenie podatkowe przewiduje określone zaniechanie poboru podatku do 31 grudnia 2026 r., ale tylko po spełnieniu jego warunków.

Przed wysłaniem dokumentu sprawdzam w szczególności:

• Umowę i aneksy – pozwalają ustalić konstrukcję kredytu, strony oraz sposób wypłaty środków.
• Wyrok z uzasadnieniem – pokazuje zakres rozstrzygnięcia i jego prawomocność, jeśli postępowanie już się zakończyło.
• Historię spłat – pozwala wykazać raty, nadpłaty, prowizje i walutę każdej płatności.
• Wezwania do zapłaty – dokumentują żądanie, termin i datę, od której można analizować wymagalność.
• Pełnomocnictwa – potwierdzają umocowanie do złożenia oraz odbioru oświadczenia materialnoprawnego.
• Księgę wieczystą – ujawnia aktualny wpis hipoteki i dane wierzyciela hipotecznego.

Najczęściej zadawane pytania

Czy potrącenie następuje automatycznie po unieważnieniu umowy?

Nie, wyrok nie powoduje automatycznego potrącenia wzajemnych roszczeń. Potrzebne jest spełnienie przesłanek z art. 498 KC i skuteczne oświadczenie złożone drugiej stronie. W niektórych sprawach rozliczenie następuje dobrowolnie albo na innej podstawie, dlatego strategię trzeba dopasować do dokumentów.

Czy można potrącić wszystkie raty z kapitałem banku?

To zależy od tego, które raty tworzą wymagalną wierzytelność kredytobiorcy i czy bank otrzymał dane świadczenie. Osobno ocenia się płatności w PLN, CHF, prowizje i składki ubezpieczeniowe. Bez historii rachunku nie powinno się obliczać ostatecznego salda.

Czy oświadczenie może złożyć pełnomocnik?

Tak, lecz pełnomocnictwo musi obejmować materialnoprawną czynność potrącenia. Osobno należy sprawdzić umocowanie osoby odbierającej dokument za bank. Pełnomocnictwo wyłącznie procesowe może okazać się niewystarczające.

Czy potrącenie i zarzut potrącenia oznaczają to samo?

Nie, oświadczenie materialne prowadzi do umorzenia wierzytelności, a zarzut potrącenia służy wykazaniu tego skutku przed sądem. Każda czynność podlega własnym wymaganiom. Terminy procesowe mogą ograniczać możliwość podniesienia zarzutu mimo wcześniejszego złożenia oświadczenia.

Czy po potrąceniu hipoteka znika automatycznie?

Nie, wpis pozostaje w księdze wieczystej do czasu jego wykreślenia przez sąd wieczystoksięgowy. Potrzebny jest wniosek oraz dokument stanowiący podstawę wykreślenia. Rodzaj dokumentu zależy od treści wyroku i stanowiska banku.

Czy trzeba czekać na prawomocny wyrok?

To zależy od podstawy wierzytelności, jej wymagalności i strategii procesowej. Potrącenie przed prawomocnym zakończeniem sprawy może być formułowane ostrożnie, ale oświadczenie nie powinno być warunkowe. Przedwczesna czynność może wywołać spór o istnienie albo wymagalność roszczenia.

Czy potrącenie oznacza uznanie całego roszczenia banku?

Nie musi, lecz treść pisma może mieć znaczenie dowodowe i procesowe. Trzeba precyzyjnie określić, jaka wierzytelność banku zostaje przyjęta do potrącenia, oraz zachować stanowisko wobec roszczeń dodatkowych. Nieostrożne sformułowanie może zostać wykorzystane jako argument o uznaniu długu.

Czy kredytobiorca może sam przygotować wyliczenie?

Tak, podstawowe zestawienie można opracować w arkuszu z datą, kwotą, walutą, odbiorcą i tytułem płatności. Przed złożeniem oświadczenia trzeba jednak zweryfikować kwalifikację prawną pozycji, wymagalność i zgodność z pozwem. Błąd rachunkowy lub pominięta transza zmienia zakres potrącenia.

Źródła i literatura

Stan prawny oraz źródła sprawdzono 30 lipca 2026 r. Przed publikacją lub wykorzystaniem wzoru pisma trzeba ponownie zweryfikować przepisy, ponieważ ustawa dotycząca postępowań CHF wchodzi w życie 7 sierpnia 2026 r.

Jakie przepisy regulują potrącenie?

Podstawę materialnoprawną tworzą przede wszystkim art. 405, 410 oraz 498-505 Kodeksu cywilnego. W sprawie sądowej trzeba dodatkowo uwzględnić Kodeks postępowania cywilnego i przepisy szczególne dotyczące postępowań frankowych.

Jakie orzeczenia mają znaczenie dla rozliczeń CHF?

Kluczowe pozostają uchwały Sądu Najwyższego dotyczące samodzielności roszczeń stron oraz orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej interpretujące dyrektywę 93/13/EWG. Każde orzeczenie należy odnosić do stanu faktycznego konkretnej umowy.

1. Kodeks cywilny – art. 405, 410 i 498-505, tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. z 2025 r. poz. 1071: Internetowy System Aktów Prawnych.
2. Sąd Najwyższy – uchwała z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21: treść uchwały i uzasadnienia.
3. Sąd Najwyższy – uchwała pełnego składu Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22: informacja Sądu Najwyższego.
4. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – wyrok z 3 października 2019 r., C-260/18, Dziubak: baza CURIA.
5. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – wyrok z 15 czerwca 2023 r., C-520/21, Bank M.: baza CURIA.
6. Ustawa z 29 maja 2026 r. – szczególne rozwiązania dotyczące postępowań w sprawach kredytów CHF, Dz.U. z 2026 r. poz. 985: Elektroniczny Dziennik Ustaw.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. Skuteczność potrącenia, wysokość wzajemnych należności i sposób prowadzenia sprawy zależą od treści umowy, dokumentów, wymagalności roszczeń oraz aktualnego etapu postępowania. W celu oceny konkretnej sytuacji można skontaktować się z Kancelarią Radcy Prawnego Rafała Burakowskiego w Olsztynie.

r. pr. Rafał Burakowski

Radca prawny wpisany na listę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Olsztynie. Od 2016 r. radca prawny, od 2017 r. prowadzi własną Kancelarię Radcy Prawnego w Olsztynie. Specjalizuje się w prawie cywilnym, rodzinnym oraz sprawach frankowych (CHF), a od 2020 r. z sukcesami reprezentuje kredytobiorców w sporach z bankami.