Przedawnienie roszczeń z kredytu frankowego – od kiedy liczy się termin dla konsumenta i banku?

Przedawnienie roszczeń z kredytu frankowego – terminy konsumenta i banku

Przedawnienie roszczeń frankowych wymaga osobnego obliczenia dla konsumenta i banku. Kodeks cywilny przewiduje zasadniczo termin 6-letni, a dla roszczeń związanych z działalnością gospodarczą termin 3-letni. O początku biegu nie przesądza jednak sama data umowy kredytu CHF. Kluczowe są art. 120 KC, Dyrektywa 93/13/EWG oraz orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i Sądu Najwyższego.

Przedawnienie nie oznacza automatycznego wygaśnięcia roszczenia. Co do zasady pozwala uchylić się od jego zaspokojenia, przy czym wobec konsumenta sąd uwzględnia upływ terminu z urzędu. Wynik oceny zależy od rodzaju umowy, treści klauzul, dat wpłat, korespondencji oraz czynności procesowych stron. Dane prawne sprawdzone: lipiec 2026 r.

Jakie roszczenia mogą mieć konsument i bank?

Konsument może dochodzić zwrotu świadczeń spełnionych na podstawie umowy, która nie wiąże z powodu abuzywnych klauzul, natomiast bank może zgłosić odrębne roszczenie o zwrot wypłaconego kapitału. Podstawę rozliczeń stanowią przede wszystkim art. 405 i art. 410 KC, lecz istnienie oraz wysokość każdego roszczenia trzeba zbadać osobno.

Czego może żądać konsument?

Konsument może żądać zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych, prowizji oraz innych świadczeń pobranych bez skutecznej podstawy prawnej, jeżeli ocena konkretnej umowy prowadzi do braku związania nią w całości.

Najpierw trzeba ustalić, czy kredyt był indeksowany do CHF, denominowany w CHF, czy rzeczywiście wypłacony i rozliczany w walucie obcej. Samo użycie oznaczenia „CHF” nie rozstrzyga kwalifikacji prawnej. Analiza obejmuje między innymi:

• Raty kapitałowo-odsetkowe – historia spłat wskazuje datę i wysokość każdego świadczenia konsumenta.
• Prowizję za udzielenie kredytu – umowa i tabela opłat określają jej podstawę oraz sposób pobrania.
• Składki ubezpieczeniowe – dokumenty trzeba rozdzielić według rodzaju ubezpieczenia i odbiorcy płatności.
• Opłaty za aneksy – ich zwrot zależy od treści aneksu i związku z kwestionowanym mechanizmem.
• Wpłaty w CHF – wymagają osobnego zestawienia waluty, daty oraz dochodzonego sposobu rozliczenia.

Każda wpłata konsumenta i wypłata banku tworzą odrębny element rozliczenia, a ich automatyczne bilansowanie nie wynika z teorii dwóch kondykcji.

Czym nieważność umowy różni się od bezskuteczności klauzuli?

Nieważność dotyczy skutków całej umowy, natomiast bezskuteczność abuzywnej klauzuli oznacza, że niedozwolony warunek nie wiąże konsumenta od początku i z mocy prawa.

Usunięcie klauzuli przeliczeniowej nie zawsze musi prowadzić do upadku całej umowy. Sąd bada, czy kontrakt może być dalej wykonywany bez nieuczciwego warunku. Uchwała pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22, odnosi się do umów indeksowanych i denominowanych, ale nie zwalnia z analizy konkretnego wzorca.

Czy roszczenie banku powstaje automatycznie?

To zależy od ustalenia, że umowa nie wiąże oraz że bank spełnił świadczenie bez skutecznej podstawy prawnej. Sam pozew konsumenta nie oznacza jeszcze uwzględnienia żądania banku.

„Powstają samodzielne roszczenia o zwrot nienależnego świadczenia na rzecz każdej ze stron” – Sąd Najwyższy, uchwała III CZP 25/22, 2024 r.

Szersze omówienie skutków upadku kontraktu znajduje się na stronie rozliczenie z bankiem po nieważności umowy CHF.

Od kiedy biegnie termin konsumenta?

Termin konsumenta nie powinien być automatycznie liczony od podpisania umowy ani od samego uruchomienia kredytu. Zgodnie ze standardem Dyrektywy 93/13/EWG i wykładnią TSUE znaczenie ma chwila, w której konsument dowiedział się lub powinien był dowiedzieć się o nieuczciwym charakterze warunku oraz mógł skutecznie dochodzić zwrotu świadczeń.

Jak świadomość abuzywności wpływa na początek terminu?

Pierwszym krokiem jest ustalenie, kiedy kredytobiorca uzyskał rzeczywistą wiedzę o możliwej abuzywności klauzul i prawnych następstwach ich usunięcia.

Sama informacja o wzroście kursu CHF, publikacja prasowa albo ogólna wiedza o sporach z bankami nie musi oznaczać świadomości dotyczącej własnej umowy. Istotne mogą być porada prawna, analiza wzorca, reklamacja lub pismo wskazujące konkretne klauzule.

Parafraza: termin nie może uniemożliwiać konsumentowi skutecznego wykonania praw, zanim pozna nieuczciwy charakter warunku umownego – Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Dyrektywa 93/13/EWG i sprawa C-28/22, 2023 r.

Czy termin biegnie osobno od każdej raty?

To zależy od przyjętej podstawy roszczenia, daty każdej wpłaty oraz momentu uzyskania wiedzy o abuzywności. Nie można mechanicznie uznać, że termin zawsze zaczynał się w dniu pobrania raty.

Przy badaniu zwrotu rat CHF zestawiam cztery osie czasu:

1. Zawarcie umowy – data wskazuje obowiązujący wzorzec i stan prawny, lecz nie przesądza początku przedawnienia.
2. Spełnianie świadczeń – każda rata ma własną datę, walutę i wysokość.
3. Uzyskanie wiedzy – porada, analiza lub korespondencja może dokumentować świadomość konsumenta.
4. Zgłoszenie żądania – reklamacja albo wezwanie określa zakres zakwestionowania umowy.
5. Wszczęcie postępowania – pozew identyfikuje roszczenie objęte ochroną sądową.

Data zawarcia kredytu CHF nie jest sama w sobie bezpieczną odpowiedzią na pytanie o początek przedawnienia roszczeń konsumenta.

Jak wykazać moment uzyskania wiedzy?

Moment uzyskania wiedzy najlepiej wykazać dokumentami z konkretną datą, treścią oraz potwierdzeniem doręczenia, a nie samym późniejszym oświadczeniem kredytobiorcy.

Przykład 1: kredytobiorca podpisał umowę w 2008 r., lecz analizę klauzul otrzymał w 2021 r. Nie powinno się bez dalszego badania przyjmować, że od 2008 r. znał skutki prawne abuzywności.

Przykład 2: reklamacja z 2020 r. dotyczyła wyłącznie wysokości spreadu, a dopiero pismo z 2022 r. zakwestionowało związanie umową w całości. Te dokumenty mogą mieć odmienne znaczenie.

Od kiedy bank może dochodzić zwrotu kapitału?

Roszczenie banku wymaga odrębnego obliczenia według art. 120 KC i trzyletniego terminu właściwego dla roszczeń związanych z działalnością gospodarczą. Sąd Najwyższy w uchwale III CZP 25/22 przyjął jako zasadę dzień następujący po zakwestionowaniu przez kredytobiorcę związania postanowieniami umowy, nie zaś dzień prawomocnego wyroku.

Jak ustala się wymagalność roszczenia banku?

Najpierw trzeba wskazać pierwsze skuteczne oświadczenie, w którym konsument zakwestionował wobec banku związanie klauzulami lub całą umową.

Art. 120 § 1 KC łączy początek przedawnienia z wymagalnością. Jeżeli wymagalność zależy od czynności wierzyciela, termin liczy się przy uwzględnieniu chwili, w której mógł on podjąć ją najwcześniej. W sprawach CHF regułę tę stosuje się razem z ochroną wynikającą z Dyrektywy 93/13/EWG.

Czy bank może czekać na prawomocny wyrok?

Nie powinno się przyjmować, że termin banku zawsze zaczyna biec dopiero po prawomocnym stwierdzeniu nieważności umowy. TSUE w sprawie C-28/22 zakwestionował rozwiązanie tworzące nieuzasadnioną asymetrię na korzyść przedsiębiorcy.

Przykład 3: konsument zakwestionował umowę w reklamacji doręczonej 15 marca 2021 r. Według tezy uchwały III CZP 25/22 punktem wyjścia dla roszczenia banku będzie co do zasady następny dzień, ale końcowy wynik zależy także od przepisów przejściowych i późniejszych czynności.

Jakie skutki może mieć bezczynność przedsiębiorcy?

Bezczynność banku może doprowadzić do upływu trzyletniego terminu, lecz ocena wymaga sprawdzenia, czy roszczenie stało się wymagalne i czy bieg terminu został przerwany albo zawieszony.

• Pozew banku – może przerwać przedawnienie roszczenia dokładnie określonego w żądaniu.
• Pozew wzajemny – może służyć dochodzeniu kapitału w postępowaniu zainicjowanym przez konsumenta.
• Potrącenie – wymaga spełnienia ustawowych przesłanek i prawidłowego oświadczenia materialnoprawnego.
• Uznanie długu – może przerwać termin, dlatego treść wypowiedzi konsumenta wymaga ostrożności.
• Art. 117¹ KC – przewiduje wyjątkową możliwość nieuwzględnienia przedawnienia roszczenia przeciwko konsumentowi, ale jego zastosowanie podlega rygorystycznej ocenie prawa krajowego i unijnego.

Roszczenie banku o zwrot kapitału nie czeka automatycznie na zakończenie procesu konsumenta.

Jakie znaczenie ma reklamacja lub wezwanie do zapłaty?

Reklamacja i wezwanie do zapłaty porządkują stanowisko konsumenta, dokumentują datę zakwestionowania klauzul oraz mogą postawić roszczenie o zwrot świadczeń w stan wymagalności. Sama reklamacja nie stanowi jednak w każdym przypadku czynności przerywającej przedawnienie z art. 123 KC. Decydują jej treść, adresat i dalszy przebieg sprawy.

Jak napisać reklamację dotyczącą umowy CHF?

Pierwszy krok polega na zidentyfikowaniu umowy, kwestionowanych postanowień oraz żądania, bez składania nieprzemyślanych oświadczeń o uznaniu roszczenia banku.

• Numer i data umowy – pozwalają bankowi jednoznacznie ustalić stosunek prawny.
• Rodzaj kredytu – należy wskazać indeksację, denominację albo rzeczywiste rozliczenie walutowe.
• Kwestionowane klauzule – najlepiej przytoczyć numer paragrafu umowy lub regulaminu.
• Zakres stanowiska – pismo powinno wyjaśniać, czy konsument kwestionuje klauzulę, czy związanie całą umową.
• Żądanie pieniężne – kwota, waluta i okres objęty wezwaniem muszą być możliwe do zweryfikowania.
• Termin zapłaty – powinien być oznaczony jasno i uwzględniać doręczenie pisma.

Czy reklamacja przerywa przedawnienie?

Nie, zwykła reklamacja konsumenta skierowana do banku zasadniczo nie jest czynnością przed sądem ani uznaniem roszczenia przez bank w rozumieniu art. 123 KC.

Może jednak stanowić ważny dowód świadomości konsumenta, zakwestionowania umowy i wezwania banku do zapłaty. Przykład 4: samo wysłanie pisma bez potwierdzenia odbioru utrudnia wykazanie daty, od której bank znał stanowisko kredytobiorcy.

Dlaczego odpowiedź banku wymaga uważnej lektury?

Odpowiedź banku może zawierać odmowę, propozycję ugody, własne wezwanie do zwrotu kapitału albo zastrzeżenie potrącenia, a każdy z tych elementów wywołuje inne skutki.

Z mojej praktyki wynika, że jedno pismo bywa jednocześnie dowodem kilku zdarzeń. Trzeba oddzielić uznanie faktów od uznania roszczenia. To nie jest różnica stylistyczna.

Czy pozew, potrącenie i zawezwanie do próby ugodowej wpływają na termin?

Tak, lecz nie w identyczny sposób. Pozew i inne czynności bezpośrednio zmierzające do dochodzenia, ustalenia, zabezpieczenia lub zaspokojenia roszczenia mogą przerwać przedawnienie na podstawie art. 123 KC. Mediacja oraz zawezwanie do próby ugodowej wszczęte według przepisów obowiązujących od 30 czerwca 2022 r. zasadniczo zawieszają bieg na czas postępowania.

Czy pozew zawsze przerywa przedawnienie?

Tak, jeżeli został skutecznie wniesiony do właściwego organu i bezpośrednio zmierza do dochodzenia lub ustalenia oznaczonego roszczenia, choć skutki ocenia się w granicach żądania.

Przykład 5: pozew obejmujący raty zapłacone do grudnia 2021 r. nie musi przerwać terminu dla późniejszych wpłat, których konsument nie objął żądaniem ani prawidłowym rozszerzeniem powództwa.

Czy zawezwanie do próby ugodowej przerywa termin?

Nie według obecnej regulacji. Dla postępowań wszczynanych od 30 czerwca 2022 r. zawezwanie do próby ugodowej zawiesza przedawnienie na czas postępowania pojednawczego, zamiast uruchamiać cały termin od nowa.

Przy starszych czynnościach trzeba zastosować przepisy przejściowe. Data złożenia wniosku ma więc praktyczne znaczenie.

Jak potrącenie lub uznanie roszczenia zmienia sytuację?

Potrącenie może umorzyć wzajemne wierzytelności do wysokości wierzytelności niższej, natomiast uznanie roszczenia przez dłużnika przerywa przedawnienie.

1. Ustalenie wierzytelności – obie kwoty trzeba oznaczyć co do podstawy, wysokości i stron.
2. Sprawdzenie wymagalności – potrącenie podlega warunkom wynikającym z Kodeksu cywilnego.
3. Ocena przedawnienia – roszczenie przedawnione może podlegać szczególnym regułom potrącenia.
4. Złożenie oświadczenia – treść musi ujawniać stanowczą wolę wywołania skutku prawnego.
5. Oddzielenie zarzutu procesowego – obrona w procesie nie zawsze zastępuje materialnoprawne oświadczenie.

Przykład 6: propozycja „rozliczenia pozostałego kapitału” może zostać odczytana inaczej niż zastrzeżone negocjacje ugodowe. Nieprecyzyjne zdanie potrafi zmienić spór o przedawnienie.

Jak zmiany Kodeksu cywilnego wpływają na obliczenia?

Zmiany obowiązujące od 9 lipca 2018 r. skróciły ogólny termin przedawnienia z 10 do 6 lat oraz wprowadziły zasadę końca terminu przypadającego na ostatni dzień roku kalendarzowego, jeżeli termin nie jest krótszy niż 2 lata. Roszczenia wcześniejsze wymagają zastosowania przepisów przejściowych, a nie prostego dodania 6 lat.

Jak odróżnić termin 10-letni, 6-letni i 3-letni?

Najpierw trzeba ustalić charakter roszczenia, datę rozpoczęcia jego biegu oraz to, czy termin trwał 9 lipca 2018 r.

Czy wystarczy dodać 6 lat do daty reklamacji?

Nie. Trzeba sprawdzić przepisy przejściowe, koniec roku kalendarzowego, przerwy, zawieszenia oraz zakres reklamacji.

• 9 lipca 2018 r. – data wejścia w życie zasadniczej zmiany terminów stanowi punkt kontroli dla starszych roszczeń.
• 31 grudnia – art. 118 KC zwykle przesuwa koniec terminu na ostatni dzień roku.
• 30 czerwca 2022 r. – od tej daty mediacja i zawezwanie zasadniczo zawieszają, a nie przerywają bieg.
• 7 grudnia 2023 r. – wyrok TSUE C-140/22 odrzucił wymóg sformalizowanego oświadczenia konsumenta przed sądem.
• 25 kwietnia 2024 r. – uchwała SN III CZP 25/22 określiła zasadniczy punkt startowy roszczenia banku.

Obliczenie terminu przedawnienia kredytu CHF jest analizą zdarzeń prawnych, a nie działaniem jednego kalkulatora dat.

Jak przygotować chronologię umowy CHF?

Chronologię należy przygotować w pięciu warstwach: umowa, wypłata kapitału, spłaty, uzyskanie wiedzy o abuzywności oraz czynności stron. Każdy wpis powinien zawierać datę, dokument, kwotę, autora i dowód doręczenia. Taka tabela pozwala porównać wymagalność roszczeń z art. 120 KC z przerwami oraz zawieszeniami.

Jakie dokumenty trzeba zgromadzić?

Pierwszy krok to zebranie pełnej dokumentacji z banku oraz własnego archiwum, bez ograniczania się do umowy i ostatniego harmonogramu.

• Umowa kredytu – wskazuje typ kredytu, kwotę, walutę i podstawowe obowiązki stron.
• Regulamin banku – często zawiera mechanizm ustalania kursów i zasady spłaty.
• Aneksy – mogą zmieniać walutę spłaty, oprocentowanie lub inne warunki wykonywania umowy.
• Zaświadczenie o spłatach – powinno obejmować daty, kwoty, waluty, odsetki, prowizje i opłaty.
• Dyspozycja wypłaty – pomaga ustalić faktyczną kwotę świadczenia banku.
• Korespondencja – dokumentuje reklamację, wezwania, ugody oraz stanowiska obu stron.
• Pisma procesowe – pozwalają ocenić zakres przerwania przedawnienia i podniesione zarzuty.

Jak ułożyć oś czasu?

Oś czasu najlepiej układać od najstarszego zdarzenia, dodając osobną kolumnę dla jego możliwego skutku prawnego.

Przykład 7: umowa pochodzi z 2007 r., aneks walutowy z 2012 r., pierwsza porada z 2019 r., reklamacja z 2020 r., a pozew z 2021 r. Każda z tych dat odpowiada na inne pytanie i żadna nie zastępuje pozostałych.

Czy kalkulator internetowy wystarczy?

Nie. Kalkulator może uporządkować raty i wykonać działania arytmetyczne, ale nie oceni treści klauzul, świadomości konsumenta, wymagalności ani skutków pozwu.

Przygotowanie do sprawy obejmuje też zakres żądania, ryzyko roszczenia banku oraz dowód z przesłuchania kredytobiorcy. Osobno analizuje się możliwe unieważnienie kredytu frankowego.

Kiedy potrzebna jest analiza indywidualna i ile może kosztować sprawa?

Analiza indywidualna jest potrzebna przed wysłaniem stanowczego wezwania, uznaniem roszczenia banku, potrąceniem, ugodą albo pozwem. Koszty zależą od wartości przedmiotu sporu, liczby instancji, zakresu dokumentów i umowy z pełnomocnikiem. Przy roszczeniach bankowych konsumenta powyżej 20 000 zł opłata od pozwu wynosi obecnie 1000 zł.

Kiedy sama analiza umowy nie wystarcza?

Sama analiza klauzul nie wystarcza, gdy trzeba obliczyć przedawnienie, ponieważ termin zależy również od zdarzeń następujących wiele lat po zawarciu umowy.

• Bank wystąpił z wezwaniem – trzeba zbadać wymagalność, wysokość kapitału i możliwe zarzuty.
• Trwają negocjacje ugodowe – projekt ugody wymaga porównania skutków finansowych i podatkowych.
• Konsument składał kilka reklamacji – każde pismo może inaczej określać zakres zakwestionowania umowy.
• Doszło do potrącenia – ocena obejmuje wierzytelności, terminy i skuteczność oświadczenia.
• Kredytobiorca prowadził działalność w nieruchomości – status konsumenta może wymagać osobnego badania.
• Umowę podpisało kilka osób – wiedza, pisma i sytuacja procesowa współkredytobiorców mogą się różnić.

Ile kosztuje postępowanie frankowe?

Opłata od pozwu konsumenta w sprawie wynikającej z czynności bankowej wynosi 1000 zł przy wartości sporu ponad 20 000 zł, natomiast pozostałe wydatki zależą od przebiegu sprawy.

Mogą dojść koszty pełnomocnika, opłaty od pełnomocnictwa, apelacji, opinii biegłego lub uzyskania dokumentów. Wynagrodzenie kancelarii powinno wynikać z pisemnej umowy. Nie da się rzetelnie podać jednej ceny bez znajomości wartości żądania i zakresu pracy.

Czy analiza gwarantuje przedawnienie roszczenia banku?

Nie. Analiza pozwala ocenić argumenty, ryzyka i dowody, lecz ostateczne rozstrzygnięcie zależy od okoliczności sprawy oraz oceny sądu.

Kancelaria powinna być przewodnikiem po sprawie, nie sprzedawcą wygranej. Żadna uczciwa opinia nie gwarantuje nieważności umowy, zwrotu wszystkich rat ani oddalenia roszczenia o kapitał.

Najczęściej zadawane pytania

Czy roszczenie konsumenta liczy się od podpisania umowy CHF?

Nie powinno się przyjmować tego automatycznie. Znaczenie może mieć chwila uzyskania wiedzy o nieuczciwym warunku i jego skutkach, a nie sama data złożenia podpisu.

Czy każda rata ma osobny termin przedawnienia?

To zależy od podstawy roszczenia i przyjętej wykładni ochrony konsumenckiej. Każdą wpłatę trzeba ująć w historii spłat, a następnie zestawić z momentem uzyskania wiedzy oraz czynnościami przerywającymi bieg.

Jaki termin przedawnienia dotyczy banku?

Co do zasady roszczenie banku związane z działalnością gospodarczą przedawnia się po 3 latach. Spór zwykle dotyczy daty wymagalności, a uchwała SN III CZP 25/22 wiąże ją zasadniczo z zakwestionowaniem umowy przez konsumenta.

Czy reklamacja do banku przerywa przedawnienie?

Sama reklamacja zasadniczo nie przerywa biegu na podstawie art. 123 KC. Może jednak wykazywać datę świadomości konsumenta, zakres zakwestionowania umowy i wezwanie banku do zwrotu świadczeń.

Czy uznanie roszczenia banku jest bezpieczne?

Nie można tego ocenić bez treści oświadczenia. Uznanie roszczenia może przerwać przedawnienie albo ograniczyć późniejszą obronę, dlatego dokument powinien zostać sprawdzony przed podpisaniem.

Czy bank może żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału?

Uchwała SN III CZP 25/22 nie znajduje podstawy do żądania przez którąkolwiek stronę wynagrodzenia za korzystanie ze środków za okres przed opóźnieniem w ich zwrocie. Trzeba odróżnić takie wynagrodzenie od odsetek za opóźnienie po skutecznym wezwaniu.

Czy przedawnienie oznacza, że długu już nie ma?

Nie. Przedawnienie co do zasady nie powoduje wygaśnięcia roszczenia, lecz wpływa na możliwość jego przymusowego dochodzenia. W sprawach przeciwko konsumentowi działają dodatkowe reguły ochronne z art. 117 § 2¹ KC.

Czy ugoda z bankiem kończy spór o przedawnienie?

Może zakończyć spór w zakresie objętym jej treścią, ale trzeba sprawdzić wzajemne zrzeczenia, sposób rozliczenia kapitału i skutki podatkowe. Podpisanie ugody bez analizy może zamknąć możliwość dochodzenia dalszych roszczeń.

Źródła i literatura

Stan prawny i orzecznictwo sprawdzono w lipcu 2026 r. Przed publikacją oraz przed podjęciem czynności procesowej trzeba ponownie zweryfikować aktualność przepisów i najnowszych orzeczeń.

Jakie akty prawne wykorzystano?

1. Kodeks cywilny, w szczególności art. 117-125 oraz art. 405 i 410, tekst jednolity Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 – tekst w ISAP.
2. Dyrektywa Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, CELEX 31993L0013 – EUR-Lex.
3. Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, art. 13a, tekst jednolity Dz.U. z 2025 r. poz. 1228 – tekst w ISAP.

Jakie orzeczenia i materiały instytucjonalne wykorzystano?

1. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok z 14 grudnia 2023 r., C-28/22, EU:C:2023:992 – CURIA.
2. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok z 7 grudnia 2023 r., C-140/22 – CURIA.
3. Sąd Najwyższy, uchwała pełnego składu Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22 – Sąd Najwyższy.
4. Rzecznik Finansowy, materiały o drodze sądowej i mediacyjnej w sporach frankowych – Rzecznik Finansowy.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. Ocena przedawnienia wymaga zbadania umowy, historii spłat i pełnej korespondencji. W celu omówienia dokumentów można skontaktować się z kancelarią radcy prawnego Rafała Burakowskiego w Olsztynie.

r. pr. Rafał Burakowski

Radca prawny wpisany na listę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Olsztynie. Od 2016 r. radca prawny, od 2017 r. prowadzi własną Kancelarię Radcy Prawnego w Olsztynie. Specjalizuje się w prawie cywilnym, rodzinnym oraz sprawach frankowych (CHF), a od 2020 r. z sukcesami reprezentuje kredytobiorców w sporach z bankami.