Wyrok w sprawie frankowej – jakie skutki może mieć nieważność umowy dla kredytu i hipoteki?

Wyrok w sprawie frankowej: nieważność umowy CHF nie oznacza automatycznego umorzenia rozliczeń

Wyrok w sprawie frankowej stwierdzający nieważność umowy CHF może zakończyć jej dalsze wykonywanie, lecz otwiera etap rozliczeń z bankiem i porządkowania hipoteki. Sąd Najwyższy w uchwale III CZP 25/22 z 25 kwietnia 2024 r. sformułował 5 tez dotyczących takich umów, w tym zasadę odrębności roszczeń banku i konsumenta.

Nie wystarczy przeczytać ostatniego zdania wyroku. Trzeba zbadać sentencję, uzasadnienie, stan prawomocności, zasądzone kwoty, odsetki, koszty procesu oraz to, czy bank zgłosił potrącenie albo własne żądanie. Dopiero zestawienie tych elementów pozwala ocenić rzeczywisty skutek finansowy. Zawsze zależy on od okoliczności sprawy.

Znaczenie nieważności umowy CHF

Nieważność umowy CHF to brak ważnej podstawy prawnej dla świadczeń spełnianych na podstawie umowy, charakteryzujący się oceną skutków od chwili jej zawarcia, potrzebą rozliczenia stron i możliwością zakończenia dalszej spłaty. Nie jest jednak prostym umorzeniem długu ani automatycznym zwolnieniem z obowiązku zwrotu kapitału.

Co oznacza nieważność umowy kredytowej?

Nieważność umowy kredytowej oznacza, że umowa nie może stanowić skutecznej podstawy prawnej rat, prowizji i innych świadczeń, choć każda strona może dochodzić zwrotu tego, co przekazała drugiej stronie. Podstawę rozliczeń tworzą przede wszystkim art. 405 i art. 410 Kodeksu cywilnego oraz treść prawomocnego orzeczenia.

Skutek określany jako ex tunc odnosi się do oceny umowy od momentu jej zawarcia. Nie należy jednak wyprowadzać z tego skrótu wniosku, że wszystkie następstwa prawne zachodzą bez dodatkowych czynności. Wyrok może wymagać wykonania, należności trzeba obliczyć, a hipotekę usunąć w postępowaniu wieczystoksięgowym.

Nieważność trzeba odróżnić od odfrankowienia, wypowiedzenia umowy oraz zwolnienia z długu. Każda z tych instytucji ma inne podstawy i skutki.

• Nieważność umowy – eliminuje umowę jako podstawę świadczeń i prowadzi do oceny odrębnych roszczeń restytucyjnych stron.
• Odfrankowienie – zakłada dalsze obowiązywanie umowy po usunięciu określonych postanowień, jeżeli taki skutek jest prawnie dopuszczalny.
• Wypowiedzenie kredytu – kończy stosunek umowny na przyszłość na zasadach wynikających z umowy i przepisów, lecz samo nie przesądza o nieważności.
• Umorzenie długu – wymaga odrębnej podstawy, na przykład zwolnienia z długu, i nie jest synonimem wyroku ustalającego nieważność.
• Ustalenie abuzywności – dotyczy konkretnego warunku umowy, a dopiero dalsza analiza rozstrzyga, czy kontrakt może obowiązywać bez tego warunku.

Czy każda klauzula abuzywna powoduje upadek umowy?

Nie. Po stwierdzeniu, że klauzula abuzywna nie wiąże konsumenta, sąd ocenia, czy umowa może istnieć bez niej zgodnie z prawem krajowym, celem Dyrektywy 93/13/EWG i interesem świadomie poinformowanego konsumenta.

Art. 6 ust. 1 Dyrektywy 93/13/EWG wymaga, aby nieuczciwe warunki nie wiązały konsumenta, natomiast umowa nadal obowiązywała, jeżeli jest to możliwe po ich wyłączeniu. W sprawie C-260/18, Dziubak, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej analizował możliwość utrzymania kredytu indeksowanego do CHF po usunięciu mechanizmu kursowego. TSUE nie jest Europejskim Trybunałem Praw Człowieka: wykłada prawo Unii, w tym standard ochrony konsumenckiej.

„Po usunięciu niedozwolonego sposobu określania kursu nie można zastąpić go mechanizmem wynikającym jedynie z prawa lub zwyczaju” – parafraza uchwały Sądu Najwyższego, III CZP 25/22, 2024.

Jak analizować treść wyroku frankowego?

Analizę należy rozpocząć od sentencji, a następnie sprawdzić uzasadnienie, prawomocność, zakres zasądzonych świadczeń i rozstrzygnięcie o kosztach. Sama informacja, że kredytobiorca „wygrał”, nie określa jeszcze salda ani losu hipoteki.

W praktyce kancelarii dokumenty czytam w tej kolejności:

1. Sentencja wyroku – wskazuje, czy sąd ustalił nieważność, zasądził zapłatę i od jakiej daty przyznał odsetki.
2. Uzasadnienie – wyjaśnia podstawę rozstrzygnięcia, ocenę klauzul oraz stanowiska stron.
3. Klauzula prawomocności – potwierdza, czy zwykła droga odwoławcza została zakończona.
4. Rozstrzygnięcie o kosztach – określa, kto i w jakim zakresie ma zwrócić koszty procesu.
5. Oświadczenia materialnoprawne – pozwalają ustalić znaczenie wezwania do zapłaty, potrącenia i stanowiska banku.

Rozliczenia po wyroku

Rozliczenie kredytu frankowego po nieważności polega co do zasady na odrębnym ustaleniu świadczeń każdej strony: banku z tytułu wypłaconego kapitału oraz kredytobiorcy z tytułu rat, prowizji i innych udokumentowanych wpłat. Nie istnieje jedno saldo właściwe dla każdej sprawy, a znaczenie mają także potrącenie, wymagalność i przedawnienie.

Jak rozliczane są świadczenia kredytobiorcy i banku?

Pierwszy krok to przygotowanie dwóch niezależnych zestawień: wszystkich wypłat banku oraz wszystkich świadczeń przekazanych bankowi. Dopiero później ocenia się, które pozycje objął pozew, wyrok, potrącenie albo odrębne roszczenie.

Sąd Najwyższy w uchwale III CZP 25/22 przyjął, że gdy bank wypłacił kapitał, a kredytobiorca spłacał niewiążącą umowę, każdej stronie przysługuje samodzielne roszczenie o zwrot nienależnego świadczenia. Tę konstrukcję określa się jako teorię dwóch kondykcji.

„Powstają samodzielne roszczenia o zwrot nienależnego świadczenia na rzecz każdej ze stron” – Sąd Najwyższy, uchwała pełnego składu Izby Cywilnej III CZP 25/22, 2024.

• Kapitał kredytu – obejmuje kwotę faktycznie wypłaconą przez bank i wymaga weryfikacji dokumentów uruchomienia kredytu.
• Raty kapitałowo-odsetkowe – ujmuje się według historii rachunku, z zachowaniem waluty i daty każdej wpłaty.
• Prowizja bankowa – może stanowić świadczenie kredytobiorcy, jeżeli została pobrana w wykonaniu nieważnej umowy.
• Składki ubezpieczeniowe – wymagają ustalenia odbiorcy płatności, podstawy pobrania i zakresu żądania pozwu.
• Opłaty dodatkowe – trzeba powiązać z dokumentem bankowym, datą i konkretną podstawą naliczenia.
• Koszty procesu – rozlicza się według sentencji wyroku, odrębnie od świadczeń spełnionych na podstawie umowy.

Czym teoria dwóch kondykcji różni się od teorii salda?

Teoria dwóch kondykcji traktuje roszczenia banku i konsumenta jako samodzielne, natomiast teoria salda sprowadza rozliczenie do nadwyżki po porównaniu świadczeń. Uchwała III CZP 25/22 potwierdziła odrębność roszczeń, dlatego samo matematyczne odjęcie kapitału od rat nie zastępuje czynności prawnych stron.

Przykład: bank wypłacił 300 000 zł, a suma udokumentowanych wpłat kredytobiorcy wynosi 345 000 zł. Nie należy bez dalszej analizy ogłaszać, że bank ma zapłacić 45 000 zł. Trzeba sprawdzić żądania, prawomocny wyrok, wymagalność, potrącenie, odsetki i ewentualne przedawnienie.

Czy bank może żądać zwrotu kapitału i dodatkowego wynagrodzenia?

Tak, bank może dochodzić zwrotu faktycznie wypłaconego kapitału, jeżeli jego roszczenie istnieje i nie napotyka skutecznych zarzutów. Nie oznacza to automatycznego prawa do dodatkowego wynagrodzenia za korzystanie z kapitału.

W wyroku C-520/21 z 15 czerwca 2023 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że Dyrektywa 93/13/EWG sprzeciwia się roszczeniom banku wykraczającym wobec konsumenta poza zwrot kapitału i odsetki za opóźnienie na warunkach prawa krajowego. Każde żądanie banku nadal wymaga analizy jego podstawy, treści i dat.

Przy ocenie rozliczeń sprawdzam w szczególności:

• Wezwanie do zapłaty – jego treść oraz doręczenie mogą wpływać na wymagalność świadczenia i odsetki.
• Odsetki ustawowe za opóźnienie – art. 481 Kodeksu cywilnego wiąże je z opóźnieniem dłużnika, nie z samą datą zawarcia umowy.
• Potrącenie – wymaga zbadania wierzytelności, wymagalności i treści oświadczenia, a nie tylko arkusza kalkulacyjnego.
• Przedawnienie – ocenia się osobno dla roszczeń stron, z uwzględnieniem prawa UE i przebiegu konkretnego sporu.
• Zakres prawomocności – przesądza, które kwestie zostały wiążąco rozstrzygnięte w danym postępowaniu.

Hipoteka i księga wieczysta

Hipoteka po nieważności umowy może utracić podstawę wraz z wygaśnięciem zabezpieczonej wierzytelności, lecz wpis nie znika automatycznie z księgi wieczystej. Potrzebny jest wniosek, odpowiedni dokument oraz opłata sądowa. Podstawę oceny stanowi Ustawa o księgach wieczystych i hipotece, której tekst jednolity ogłoszono w Dz.U. z 2025 r. poz. 341.

Czy hipoteka znika automatycznie po wyroku frankowym?

Nie. Nawet prawomocny wyrok frankowy nie usuwa samoczynnie wpisu z działu IV księgi wieczystej; właściciel musi przeprowadzić osobne postępowanie wieczystoksięgowe i wykazać podstawę wykreślenia.

Hipoteka to ograniczone prawo rzeczowe zabezpieczające oznaczoną wierzytelność, charakteryzujące się powiązaniem z wierzytelnością, ujawnieniem w księdze wieczystej i skutecznością wobec właściciela nieruchomości. Nie jest kredytem ani osobistym roszczeniem banku. Art. 94 Ustawy o księgach wieczystych i hipotece łączy wygaśnięcie wierzytelności z wygaśnięciem hipoteki, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

„Wygaśnięcie wierzytelności zabezpieczonej hipoteką pociąga za sobą wygaśnięcie hipoteki” – art. 94 Ustawy o księgach wieczystych i hipotece.

Jak wykreślić hipotekę z księgi wieczystej?

Wykreślenie hipoteki rozpoczyna się od ustalenia dokumentu stanowiącego podstawę wpisu, następnie wymaga wypełnienia formularza KW-WPIS, dołączenia załączników, uiszczenia opłaty i złożenia dokumentów w sądzie rejonowym prowadzącym księgę.

1. Sprawdź dział IV księgi wieczystej – zanotuj numer hipoteki, wierzyciela, walutę, sumę i podstawę wpisu.
2. Uzyskaj właściwy dokument – może nim być zgoda banku na wykreślenie albo prawomocne orzeczenie o treści wystarczającej dla sądu wieczystoksięgowego.
3. Wypełnij formularz KW-WPIS – określ sąd, numer księgi, wnioskodawców i jednoznaczne żądanie wykreślenia konkretnej hipoteki.
4. Dołącz oryginały wymaganych dokumentów – zwykła kopia pisma banku może nie wystarczyć jako podstawa wpisu.
5. Zapłać opłatę sądową – według stanu sprawdzonego w lipcu 2026 r. opłata za wykreślenie jednej hipoteki wynosi 100 zł.
6. Zachowaj potwierdzenie złożenia – ułatwi ono kontrolę sprawy i odpowiedź na ewentualne wezwanie sądu.

Formularz KW-WPIS publikuje Ministerstwo Sprawiedliwości. Pomocny może być także osobny poradnik o wykreśleniu hipoteki.

Jakie braki mogą opóźnić wykreślenie hipoteki?

Postępowanie najczęściej wydłużają nieprecyzyjne żądanie, brak oryginału dokumentu, rozbieżność danych właściciela albo brak podpisu wszystkich wymaganych wnioskodawców. Sąd bada dokumenty i treść księgi, a nie pełny spór frankowy od początku.

• Brak klauzuli prawomocności – może uniemożliwić wykorzystanie orzeczenia jako ostatecznej podstawy żądania.
• Niepełne oznaczenie hipoteki – utrudnia powiązanie wniosku z konkretnym wpisem w dziale IV.
• Rozbieżność nazwiska lub adresu – wymaga wyjaśnienia aktualnych danych ujawnionych w księdze.
• Brak zgody banku w wymaganej formie – może prowadzić do oddalenia wniosku albo wezwania do uzupełnienia.
• Nieprawidłowa opłata – powoduje konieczność wykonania wezwania sądu w wyznaczonym terminie.

Lista działań po wyroku

Po wyroku należy wykonać 5 grup czynności: ustalić prawomocność, odczytać zakres rozstrzygnięcia, sporządzić tabelę rozliczeń, przygotować oświadczenia oraz uporządkować hipotekę. Kolejność ma znaczenie. Zatrzymanie rat, potrącenie albo zapłata na rzecz banku bez analizy akt mogą stworzyć niepotrzebne ryzyko procesowe.

Czy po wyroku trzeba nadal płacić raty?

To zależy od prawomocności wyroku, treści zabezpieczenia, sentencji i etapu postępowania. Sam nieprawomocny wyrok nie stanowi uniwersalnej podstawy do jednostronnego wstrzymania rat.

Jeżeli sąd wcześniej udzielił zabezpieczenia polegającego na zawieszeniu obowiązku spłaty, trzeba odczytać czas jego obowiązywania. Gdy zabezpieczenia nie ma, decyzja o zaprzestaniu płatności wymaga oceny ryzyka, w tym reakcji banku i możliwych wpisów w bazach. Zagadnienie szerzej opisuje poradnik o zabezpieczeniu kredytu frankowego.

• Wyrok pierwszej instancji – może zostać zaskarżony apelacją i co do zasady nie kończy jeszcze sporu.
• Zabezpieczenie roszczenia – jego dokładna treść określa zakres czasowego wstrzymania płatności.
• Wyrok drugiej instancji – zwykle staje się prawomocny z chwilą ogłoszenia, choć dokument prawomocności trzeba uzyskać.
• Dobrowolna zapłata – wymaga wskazania tytułu świadczenia i zachowania potwierdzenia przelewu.
• Kontakt z bankiem – powinien mieć formę pozwalającą wykazać treść oraz datę doręczenia pisma.

Kiedy wyrok staje się prawomocny?

Wyrok staje się prawomocny po bezskutecznym upływie terminu do jego zaskarżenia albo po rozpoznaniu zwykłego środka odwoławczego. Konkretna data zależy od przebiegu doręczeń, wniosków o uzasadnienie i postępowania apelacyjnego.

Nie należy utożsamiać prawomocności z otrzymaniem papierowego odpisu. Dla dalszych czynności praktycznych potrzebny bywa odpis wyroku ze stwierdzeniem prawomocności. Znaczenie tego etapu omawia również materiał o prawomocności wyroku.

Jakie dokumenty przygotować po prawomocnym wyroku?

Po prawomocnym wyroku należy zgromadzić co najmniej orzeczenie z klauzulą prawomocności, uzasadnienie, historię spłat, dokumenty wypłaty kapitału oraz aktualny odpis księgi wieczystej. Materiał powinien pozwalać odtworzyć każdą płatność i każde oświadczenie.

1. Umowa kredytu i aneksy – pokazują pierwotny mechanizm indeksacji lub denominacji oraz późniejsze zmiany.
2. Prawomocny wyrok z uzasadnieniem – określa podstawę i granice rozstrzygnięcia.
3. Historia spłat – powinna obejmować datę, kwotę, walutę oraz rodzaj każdej pobranej należności.
4. Dowody wypłaty kapitału – pozwalają zweryfikować wysokość potencjalnego roszczenia banku.
5. Wezwania i oświadczenia – dokumentują wymagalność, potrącenie oraz przebieg komunikacji.
6. Dokumenty hipoteczne – obejmują aktualny odpis księgi, zgodę banku i materiały potrzebne do KW-WPIS.
7. Dowody kosztów procesu – służą kontroli rozliczenia opłaty, zastępstwa procesowego i innych wydatków.

Dlaczego skutki trzeba oceniać indywidualnie?

Skutki nieważności zależą od konstrukcji umowy, statusu konsumenta, żądań pozwu, treści wyroku, sumy wpłat, wypłaconego kapitału i czynności banku. Dwa kredyty zawarte w tym samym roku mogą prowadzić do innych rozliczeń. Wyrok frankowy jest więc początkiem uporządkowania sytuacji prawnej, a nie obietnicą określonego wyniku finansowego.

Jak różnią się typowe sytuacje kredytobiorców?

Różnice ujawniają się już przy porównaniu historii spłat i zakresu procesu. Jedna sprawa obejmuje wyłącznie ustalenie nieważności, druga także zapłatę, a w trzeciej bank dochodzi kapitału w osobnym postępowaniu.

• Kredyt spłacany przez 18 lat – może wymagać analizy setek rat, prowizji i składek w dwóch walutach.
• Kredyt całkowicie spłacony – nie generuje dalszych rat, lecz nadal może wymagać rozliczenia świadczeń i hipoteki.
• Wyrok obejmujący tylko część wpłat – nie przesądza automatycznie o pozostałych kwotach nieobjętych żądaniem.
• Roszczenie banku o kapitał – wymaga osobnej oceny podstawy, wymagalności, kwoty i przedawnienia.
• Nieruchomość przeznaczona do sprzedaży – wymaga wcześniejszego sprawdzenia działu IV i czasu potrzebnego na wykreślenie hipoteki.
• Kredyt związany częściowo z działalnością gospodarczą – może rodzić spór o status konsumenta i zakres ochrony Dyrektywy 93/13/EWG.

Jak przygotować sprawę do analizy przez kancelarię?

Najlepiej przekazać dokumenty chronologicznie wraz z własnym zestawieniem wypłat, wpłat i pism banku. Taka organizacja skraca kontrolę salda, lecz nie zastępuje weryfikacji dokumentów źródłowych.

Przed konsultacją można przygotować tabelę zawierającą datę operacji, kwotę, walutę, tytuł, odbiorcę oraz numer dowodu. Pomocne są także pytania: co dokładnie zasądził sąd, czy bank zapłacił, czy złożył oświadczenie o potrąceniu i jaki dokument proponuje do wykreślenia hipoteki. Jeżeli postępowanie dopiero ma się rozpocząć, punktem wyjścia pozostaje analiza podstaw do złożenia pozwu przeciwko bankowi.

Najczęściej zadawane pytania

Czy nieważność umowy oznacza umorzenie całego długu?

Nie. Nieważność usuwa umowę jako podstawę świadczeń, ale bank i kredytobiorca mogą mieć odrębne roszczenia o zwrot przekazanych kwot. Bank może zatem żądać zwrotu wypłaconego kapitału, zależnie od podstawy, terminów i okoliczności sprawy.

Czy po nieprawomocnym wyroku można przestać płacić raty?

To zależy od treści zabezpieczenia i sytuacji procesowej. Sam wyrok pierwszej instancji nie daje uniwersalnej zgody na zaprzestanie płatności, dlatego przed zmianą sposobu spłaty trzeba przeanalizować postanowienia sądu i ryzyko reakcji banku.

Czy hipoteka wykreśla się automatycznie?

Nie. Wpis pozostaje widoczny do czasu wydania orzeczenia przez sąd wieczystoksięgowy. Właściciel składa formularz KW-WPIS, załącza podstawę wykreślenia i uiszcza należną opłatę.

Co to jest teoria dwóch kondykcji?

Teoria dwóch kondykcji to zasada, według której bank i kredytobiorca mają niezależne roszczenia o zwrot własnych świadczeń. Jedno roszczenie nie pomniejsza drugiego automatycznie, choć strony mogą podejmować przewidziane prawem czynności, na przykład potrącenie.

Czy bank może żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału?

Nie należy traktować takiego wynagrodzenia jako automatycznie należnego. Wyrok TSUE w sprawie C-520/21 sprzeciwia się roszczeniom banku wykraczającym wobec konsumenta poza zwrot kapitału i odsetki za opóźnienie na zasadach prawa krajowego. Każde pismo banku wymaga jednak odrębnej analizy.

Od kiedy mogą należeć się odsetki ustawowe za opóźnienie?

Odsetki mogą być związane z chwilą, w której dłużnik popadł w opóźnienie po powstaniu wymagalnego roszczenia. Nie istnieje jedna data właściwa dla wszystkich spraw frankowych. Trzeba sprawdzić wezwanie do zapłaty, doręczenie, żądanie pozwu i sentencję wyroku.

Ile kosztuje wykreślenie hipoteki po wyroku?

Opłata sądowa za wykreślenie jednej hipoteki wynosi 100 zł według stanu sprawdzonego w lipcu 2026 r. Dodatkowe wydatki mogą powstać przy uzyskiwaniu dokumentów, odpisów albo korzystaniu z pomocy pełnomocnika.

Czy prawomocny wyrok kończy wszystkie spory z bankiem?

Nie zawsze. Wyrok kończy sprawę w granicach objętych jego prawomocnością, lecz mogą pozostać rozliczenia, wykonanie zasądzenia, roszczenie banku albo postępowanie o wykreślenie hipoteki. Zakres dalszych działań zależy od sentencji i historii czynności obu stron.

Źródła i literatura

Stan prawny i orzecznictwo sprawdzono w lipcu 2026 r. Poniższe materiały pochodzą z EUR-Lex, CURIA, Sądu Najwyższego, ELI oraz Rzecznika Finansowego. Przed publikacją lub podjęciem czynności trzeba ponownie zweryfikować aktualność przepisów, wysokość opłaty KW-WPIS i najnowsze orzecznictwo.

Jakie akty prawne mają podstawowe znaczenie?

1. Dyrektywa Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r., CELEX 31993L0013 – zasady ochrony konsumenta przed nieuczciwymi warunkami umownymi.
2. Kodeks cywilny z 23 kwietnia 1964 r. – w szczególności przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu, świadczeniu nienależnym, potrąceniu i odsetkach.
3. Ustawa o księgach wieczystych i hipotece, tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. z 2025 r. poz. 341 – zasady wygaśnięcia i wykreślenia hipoteki.
4. Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych – podstawa ustalania opłat w postępowaniu wieczystoksięgowym.

Jakie orzeczenia i materiały instytucjonalne wykorzystano?

1. Sąd Najwyższy, uchwała pełnego składu Izby Cywilnej z 25 kwietnia 2024 r., III CZP 25/22 – skutki abuzywności, odrębność roszczeń, wymagalność i rozliczenia stron.
2. TSUE, wyrok z 3 października 2019 r., C-260/18, Dziubak – skutki usunięcia nieuczciwych warunków z umowy indeksowanej do waluty obcej.
3. TSUE, wyrok z 15 czerwca 2023 r., C-520/21, Bank M. – ocena dodatkowych roszczeń po upadku umowy.
4. Rzecznik Finansowy, analiza zagadnień dotyczących kredytów frankowych – omówienie teorii dwóch kondykcji i praktycznych problemów rozliczeń.
5. Ministerstwo Sprawiedliwości, formularze pism procesowych – urzędowy formularz KW-WPIS.

Klauzula prawna: Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. Skutki wyroku frankowego, rozliczenie z bankiem, przedawnienie i wykreślenie hipoteki zależą od treści umowy, orzeczenia oraz czynności stron. W celu oceny konkretnej sprawy można skontaktować się z kancelarią radcy prawnego Rafała Burakowskiego w Olsztynie.

r. pr. Rafał Burakowski

Radca prawny wpisany na listę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Olsztynie. Od 2016 r. radca prawny, od 2017 r. prowadzi własną Kancelarię Radcy Prawnego w Olsztynie. Specjalizuje się w prawie cywilnym, rodzinnym oraz sprawach frankowych (CHF), a od 2020 r. z sukcesami reprezentuje kredytobiorców w sporach z bankami.